ACC - DIOCESE OF OUR LADY OF MT. CARMEL

MAHAL NA BIRHEN NG LOURDES

2011-02-01T02:07:00.000-08:00

Noong taong 1858, nagpakita ang Mahal na Inang Maria ng labing-walong beses kay Bernadette Soubirous sa isang maliit na pamayanan sa Pransya na kung tawagin ay Lourdes. Walang kamatayan ang mga mensahe ni Maria kay Bernadette at magpahanggang ngayon ay naaangkop pa rin ito sa ating pamumuhay.

Isinilang si Bernadette noong ikapito ng Enero 1844, panganay na anak ng mag-asawang Francois Soubirous at Louise Casterot. Maganda ang kabuhayan ng mag-anak; nagtatrabaho bilang manggigiling si Francois. May walong kapatid si Bernadette -- anim na lalaki at dalawang babae -- subalit tatlo lang sa kanila ang tumanda nang mahigit sampung taong gulang. Lalong pinagtibay ng trahedya ang pagmamahalan ng pamilya Soubirous. Payapa silang nabuhay at hindi naringgan na nag-aaway ang ama't ina. Dahil maganda ang pagpapalaki sa kanila ng magulang, naging matatag si Bernadette sa gitna ng mga pagsubok, kahirapan at karamdaman.

Nagbago ang takbo ng buhay ng pamilya Soubirous noong 1854. Nabilanggo si Francois pagkatapos siyang paratangang nagnakaw ng dalawang sako ng trigo -- na hindi naman totoo. Matapos niyang lumaya, tinamaan ng dalawang taong tagtuyot ang kanilang lugar. Humina ang ani, nadamay pati ang trabaho sa gilingan. Tuluyan nang nawalan ng hanapbuhay si Francois nang mag-usbungan ang mga makinarya noong Industrial Revolution. Napilitang tumira ang mag-anak sa isang maliit na tulugan sa isang dating kulungan na kung tawagin ay Cachot.

Kasabay ng paghihirap ng pamilya Soubirous, kinapitan ng cholera ang batang si Bernadette. Sanhi nito habambuhay na siyang nakipagbuno sa karamdaman at dinadapuan ng mataas na lagnat. Bukod sa paghihirap na pisikal, lubha ding dinamdam ni Bernadette ang pagmamaliit ng lipunan sa mga kagaya nilang naninirahan sa Cachot.

Hindi nakakapasok sa paaralan si Bernadette sanhi ng karamdaman. Sa gulang na katorse, tanging wika ng taga-Lourdes ang alam niya. Hindi siya marunong magsulat, magbasa o magsalita ng Pranses. Sa kasamaang-palad, sa wikang Pranses lamang itinuturo ang katekismo noong panahong iyon sa kanilang bansa. Nagsisimba si Bernadette ngunit hindi siya pinapayagang tumanggap ng kumunyon hanggang tulungan siya ni Fr Pomian. Pagmamahal ng kanyang ina ang nakapagpapalakas sa loob ng dalaga. Ngunit may kakaibang katangian si Bernadette at pinalad siyang pagpakitaan ng labingwalong beses ng Mahal na Birheng Maria. Dahil sa mga aparisyong ito, nagbago ang mundo at nakilala ang pangalang Bernadette.

Unang Aparisyon – Huwebes, 11 Pebrero 1858

Pagkatapos nilang maghapunan ilang araw bago ang Miyerkules ng Abo, napansin ng ina ni Bernadette na wala na silang panggatong sa bahay kaya inutusan si Bernadette, ang kapatid nitong si Toinette at ang kapitbahay nilang si Jeanne Adabe na mangahoy. Kinakailangang tumawid sa malamig na tubig ng Ilog Gave patungo sa kahuyan at sa pangambang hikain siya, minabuti ni Bernadette na magpaiwan sa pampang doon sa ilalim ng grotto ng Massabieille.

Habang hinihintay niyang bumalik ang mga kasamahan, nakarinig si Bernadette ng malakas na ugong na parang may nagbabadyang unos -- datapwat walang gumagalaw sa paligid. Natakot siya. Tumayo si Bernadette ngunit nawalan siya ng kakayahang magsalita at mag-isip. Bumaling siya sa grotto at nakita niya ang isang rosebush sa batong lagusan; gumagalaw ito kahit hindi hinihipan ng hangin. Mula sa loob ng grotto, tumambad ang nakasisilaw na gintong ulap. Kasunod nito ang paglabas ng isang kabataang babae na may taglay na pambihirang kagandahan.

Nginitian ng Birhen si Bernadette at inanyayahang lumapit sa kanya -- hindi kaiba sa isang ina na tumatawag sa kanyang anak. May tangang rosaryo sa kanyang kanang bisig ang Birhen kaya inilabas din ni Bernadette ang kanyang rosaryo at lumuhod sa harapan nito. Nagsimula siyang magdasal. Nang tangkain niyang gawin ang tanda ng krus, namangha siya dahil paralisado ang kanyang kanang bisig. Naigalaw lang niya itong muli pagkatapos gawin ng Birhen ang tanda kng krus. Habang nagrorosaryo si Bernadette, nanatiling tahimik ang Birhen pero hinahawakan nito ang mga butil ng kanyang rosaryo. Sinasabayan ng Birhen sa pagbigkas ng Luwalhati si Bernadette. Naglaho ang Birhen at ang gintong ulap matapos ang panalangin.

Ikinuwento ni Bernadette sa kapatid ang pangyayari at hiningi niyang ilihim nila ito. Pero hindi nawala sa isip ni Bernadette ang imahen ng Birhen.

Isang gabi habang nagdadasal ang pamilya Soubirous, sukat na nabahala si Bernadette at nagsimulang umiyak. Pilit inalam ng ina kung anong nangyayari sa kanya. Sinabi ni Toinette sa ina ang lahat ng ikinuwento sa kanya ng kapatid. Sa pag-aakalang ilusyon lang ni Bernadette ang lahat, pinagbawalan siya ng ina na bumalik sa Massabieille.

Hindi nakatulog si Bernadette nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa isipan niya ang maamo at mapagpalang mukha ng Birhen. Hindi siya naniniwalang ilusyon lang ang lahat; nakatitiyak siya sa kanyang nasaksihan. Ganito ang pagkakalarawan niya sa Birhen:

"Para siyang kabataan na edad 16 o 17. Nakasuot ng balabal na puti na tinalian ng kulay asul na sintas sa baywang. May umbrera at magandang pilegis ang balabal sa may leeg. Mahaba ang manggas at hapit na hapit. May suot din siyang puting belo na abot hanggang baywang at nakatakip ang karamihan sa kanyang buhok. Nakatapak lang siya at abot sa paa ang laylayan ng balabal maliban lamang sa bahagi kung saan may mga kumikinang na dilaw na rosas sa bawat paa. Meron siyang rosaryo sa kanang bisig na may puting butil at gintong kuwintas na gaya ng dalawang rosas sa kanyang paanan.”

Ikalawang Aparisyon – Linggo, 14 Pebrero 1858

Kinalingguhan, pinayagan si Bernadette ng kanyang ina na bumalik sa grotto. May dalang agua bendita si Bernadette nang humayo siya doon kasama sina Toinette at Jeanne. Kung totoo ang sabi ng matatanda, kakailanganin nila ang binasbasang tubig upang labanan ang masasamang espiritu. Imbes na sabuyan niya ng agua bedita ang Birhen pagkakita niya dito, tahimik na ibinuhos ni Bernadette sa lupa ang dala-dala. Binalingan niya sina Toinette at Jeanne, sabay sabi na sa nakita niyang hitsura ng Birhen, natuwa ito sa inasal niya. Pumukol ng bato si Jeanne ngunit kasabay ni Toinette tumalilis ito dahil sa takot. Nagsumbong si Toinette sa ina na sumugod sa grotto hawak ang isang sanga. Usap-usapan na sa lugar nila ang mga nangyayari kay Bernadette.

Kaiba sa mga mamamayan, maganda ang naging pananaw ni Madame Millet sa mga pangitain ni Bernadette. Tinitingala sa lipunan nila si Madame. Sa pahintulot ng ina ni Bernadette, sinamahan niya ang dalagita sa grotto kasama ang isa pang kaibigan, si Antoinette Peyret.

Ikatlong Aparisyon – Huwebes, 18 Pebrero 1858

Nagsimba muna sina Madame Millet, Antoinette at Bernadette bago nagpunta sa grotto. May dalang binendisyunang kandila si Madame Millet samantalang nagbaon ng panulat, papel at tinta si Antoinette upang itala ang anumang mensahe ng Birhen. Anang Birhen kay Bernadette: "Hindi na kailangang isulat pa ang aking sasabihin. Maaari ka bang magtungo dito araw-araw sa susunod na labinlimang araw?” Hindi ipinaliwanag ng Birhen kung bakit nais niyang bumalik si Bernadette at hindi rin niya ito pinangakuang magkakamit ng kasiyahan sa mundo. Gayunman, nangako siyang may kaligayahang naghihintay kay Bernadette sa langit.

Ikaapat na Aparisyon – Biyernes, 19 Pebrero 1858

Sinamahan si Bernadette ng kanyang mga magulang, tiyahin at ilang kapitbahay sa grotto. Ilang sandali matapos magsimulang magrosaryo si Bernadette, nakita ng lahat na nagliwanag at nag-iba ang kanyang mukha.

Ikalimang Aparisyon – Sabado, 20 Pebrero 1858

Tinuruan si Bernadette ng Birhen ng isang panalangin. Hindi ito isiniwalat ni Bernadette kaninuman ngunit dinasal niya ito araw-araw hanggang kamatayan. Inatasan din siyang magdala ng binendisyunang kandila. Ito ang dahilan kung bakit hanggang sa kasalukuyan, maraming kandila ang sinisindihan sa dambana sa Lourdes.

Ikaanim na Aparisyon – Linggo, 21 Pebrero 1858

Sinabihan ng Birhen si Bernadette na "magdasal para sa mga makasalanan" -- hindi naman siya binigo ni Bernadette. Daan-daang tao ang nakasaksi sa mga pangyayari kay Bernadette sa araw na ito. Kasama na dito si Dr. Dozous, isang kilalang manggagamot sa Lourdes. Sinuri niya si Bernadette. Ayon sa duktor, wala siyang makitang abnormal sa pisikal na kalagayan ng dalaga. Kahit parang nakalutang sa ulap si Bernadette, aniya, "regular ang kanyang pulso, magaan ang kanyang paghinga at hindi siya kakikitaan ng nerbiyos o kaguluhan.”

Nagpulong ang mga mamamayan at nagtalo ukol sa napapabalitang mga aparisyon. Sa takot nilang magkaroon ng kaguluhan sanhi ng mga malalaking pagtitipon sa grotto, nahimok nila ang Procurer Imperial, si M. Dutour, na pagbawalang bumalik doon si Bernadette. Hindi napapayag si Bernadette. Pagkatapos nilang mag-usap ng dalaga, kinausap ni Dutour ang dalawang lokal na opisyal – si M. Jacomet, ang hepe ng pulisya, at si M. Estrade. Di kalaunan naging kaibigan si Estrade nina Bernadette at Dutour. Nakinig si Estrade sa mga pag-uusap nina Jacomet at Bernadette at masusi niya itong ini-rekord.

Sa isa nilang pag-uusap, sinadya ni Jacomet na lituhin si Bernadette upang tingnan kung magbabago ang kanyang pahayag tungkol sa mga aparisyon. Pinanindigan ni Bernadette ang kanyang salaysay. Walang nagawa si Jacomet kundi pakawalan si Bernadette. Subalit binalaan nito ang ama ng dalaga na iuwi agad siya sa tahanan at siguraduhing hindi na magkakaroon pa ng kaguluhan. Ngunit nanaig ang tawag ng damdamin sa anumang babala mula sa mga awtoridad kaya bumalik si Bernadette sa grotto kinabukasan pagkagaling sa paaralan. Sinundan siya ng dalawang pulis. Sumunod din ang maraming tao. Nagmasid ang mga pulis sa di kalayuan habang lumuhod si Bernadette sa nakagisnan niyang lugar. Pagtayo niya, nilapitan siya ng mga pulis at tinanong kung ipagpipilitan niya na nakita niya ang Birhen. “Hindi. Wala akong nakita ngayon na kahit ano,” aniya. Pinayagang umuwi si Bernadette ngunit siya ay kinutya at pinagbantaan. Ayon sa mga nang-uuyam, takot daw ang Birhen sa mga pulis kaya hindi ito nagpakita sa kanila.

Ikapitong Aparisyon – Martes, 23 Pebrero 1858

Higit-kumulang dalawang daang katao ang nakasaksi sa aparisyon. Nang magbago uli ang anyo ni Bernadette, nag-alis ng sumbrero ang mga kalalakihan at lumuhod. Mistulang may kausap si Bernadette at taimtim na nakikinig bago biglang naging masaya ang kanyang hitsura. Panay din ang kanyang pagyukod. Matapos ang isang oras, naglakad na nakaluhod si Bernadette patungo sa rosebush at hinalikan ang lupa. Nang usisain siya kung ano ang tinuran ng Birhen, sinabi ni Bernadette na may tatlong sikretong ibinahagi sa kanya. Hindi nabunyag ang mga ito kailanman.

Ikawalong Aparisyon – Miyerkules, 24 Pebrero 1858

Sa pagkakatong ito, hinarap ni Bernadette ang mahigit 400 na katao at tatlong beses niyang binanggit ang katagang "penitensiya".

Ikasiyam na Aparisyon – Huwebes, 25 Pebrero 1858

Sinabihan ng Birhen si Bernadette na “uminom at maligo sa bukal.” Naguluhan ang dalaga dahil walang bukal o sibol ng tubig sa Massabieille. Tinabig niya ang maliliit na bato at kinapa ang lupa sa kanyang paligid. Saka lang niya napansin na mamasa-masa ang lupang kanyang tinatapakan. May namuong maliit na lawa. Sa pamamagitan ng kanyang mga kamay, sumalok siya ng tubig sa bukal at uminom bago siya naghilamos ng mukha. Kinabukasan, umapaw ang tubig at pumatak sa bato. Sa sumunod na araw, lumaki na talaga ang sibol. Para sa mga hindi nananampalataya, matagal nang nandoon ang bukal at napansin lang nang makapa ni Bernadette. Gayunman, hindi matutunton ni Bernadette ang sibol kung walang utos na nanggaling sa isang banal.

Ikasampung Aparisyon – Sabado, 27 Pebrero 1858

Inutusan ng Birhen si Bernadette na “halikan ang lupa para sa mga makasalanan.” Kaagad siyang tumalima sa ipinag-uutos at gayundin ang ginawa ng lipon ng mga tao.

Ikalabing-isang Aparisyon – Linggo, 28 Pebrero 1858

Dalawang libong katao ang bumisita sa grotto kinaumagahan. Nag-iwan ng mensahe ang Birhen para sa mga pari: Nais niyang magtayo sila ng kapilya sa grotto.

Ikalabindalawang Aparisyon – Lunes, 1 Marso 1858

Napansin ng Birhen na hindi gamit ni Bernadette ang sarili niyang rosaryo sa pagdarasal. Tama ang Birhen. Pinakiusapan ni Pauline Sans si Bernadette na rosaryo niya ang gamitin ng dalaga noong araw na iyon. Pinagbigyan naman siya ni Bernadette.

Ikalabintatlong Aparisyon – Martes, 2 Marso 1858

Maagang dumating sa grotto si Bernadette. Nagrosaryo siya sa harap ng Birhen. Nanatiling tahimik ang Birhen maliban tuwing dinadasal ni Bernadette ang Luwalhati.

Ikalabing-apat na Aparisyon – Miyerkules, 3 Marso 1858

Inulit ng Birhen ang hiling niya na magtayo ng kapilya sa grotto. Hiniling din niya na magpunta doon ang mga tao na anyong nagpuprusisyon. Takot si Bernadette sa pari sa kanilang lugar na si Abbe Peyramale. Hindi naging madali sa kanya na puntahan dati si Peyramale upang ipabatid ang kahilingan ng Birhen. Higit na tapang ang kailangan ni Bernadette para magbalik sa pari ngunit hindi siya makatanggi. Ipinagtabuyan ang dalaga at inatasan na sabihin daw sa Birhen na hindi sila nakikitungo sa mga mahiwagang estranghero. Kung nais umano ng Birhen na magkaroon ng kapilya, kailangang lumantad ito at patunayang siya nga ang Birheng Maria.

Ikalabinlimang Aparisyon – Huwebes, 4 Marso 1858

Alam na ng halos buong Pransya na ito ang huli sa itinakdang 15 araw na pagdalaw ni Bernadette sa Birhen sa grotto. Dalawampung libong katao ang nagtungo doon kasama ang mga kawal sa garrison na nakauniporme pa. Buong galang na nagbigay-daan kay Bernadette ang mga sundalo nang papalapit na siya sa lugar. Pagkatapos ng aparisyon, sinabi ni Bernadette na patuloy pa rin siyang magtutungo sa grotto dahil hindi pa nagpapaalam ang Birhen. Nadismaya ang mga tao. Nakita nila ang pagbabagong-anyo ni Bernadette at hangad sana nilang mamalas din ang kanyang nakikita at marinig ang kausap. Inaasahan din nilang magkakaroon ng milagro at bubukadkad ang rosebush.

Ikalabing-anim na Aparisyon – Biyernes, 25 Marso 1858

Sa kapistahan ng Pagbabalita ng Anghel kay Maria, ipinahayag ng Birhen ang tunay niyang katauhan kay Bernadette. Sabi niya: "Que soy era Immaculado Conception” – Ako ang Imakulada Concepcion. Hindi batid ni Bernadette ang kahulugan ng tinurang pangalan ngunit hindi na nangailangan pa ng paliwanag ang mga tao at lalo nilang dinumog ang Lourdes. Isang lokal na opisyal, si Baron Massy, ang nag-utos na sumailalim si Bernadette sa pagsusuri ng tatlo pang manggagamot. Ayon sa mga naatasang dalubhasa, maayos ang pag-iisip ni Bernadette.

Ikalabimpitong Aparisyon – Miyerkules, 7 Abril 1858

Nakaugalian na ni Bernadette na magsindi ng kandila sa grotto dahil bilin sa kanya iyon ng Birhen. Hindi niya namalayan na ang isang kamay pala niya ay nakasalab na sa apoy ng kandila habang siya ay nagdadasal. Napasigaw ang mga tao ngunit parang wala siyang narinig. Labinlimang minuto siyang nagdasal at ganoon din katagal na nakababad ang kamay niya sa apoy. Subalit hindi siya nasaktan. Kumuha si Dr. Dozous ng isa pang kandila at walang sabi-sabing idinantay ang apoy sa kamay ni Bernadette. Napasigaw sa sakit si Bernadette matapos itong mapaso. Pagkatapos ng pangitaing ito, iniutos ng Prefect na isara ang grotto at gibain ang altar.

Ikalabing-walong Aparisyon – Biyernes, 16 Hulyo 1858

Sa pagkakasara ng grotto, naginhawahan si Bernadette dahil nabawasan ang atensiyon sa kanya. Ilang buwan makaraan ito, matapos magkumunyon si Bernadette sa kapistahan ng Mahal na Birhen ng Mt. Carmel, nagkaroon siya ng masidhing pagnanasa na bumalik sa grotto kasama ang isang tiyahin. Dahil nakabarikada ang grotto, hindi makalapit sa sagradong lugar ang mag-tiya kaya lumuhod na lang sila sa damuhan malapit doon. Sa huling pagkakataon, nagpakita ang Birhen kay Bernadette.

Sa kalaunan, pumasok sa kumbento si Bernadette sa ilalim ng Order of the Sisters of Charity. Naging masakitin siya sa loob ng maigsing panahon niyang nabuhay sa mundo. Gayunpaman, hindi ito naging hadlang sa paggawa niya ng kanyang mga tungkulin bilang infirmarian at sakristan. Namatay siyang isang banal noong ika-anim ng Abril 1879 sa murang gulang na 34. Inilibing si Bernadette sa kanilang kumbento sa Nevers. Tatlumpung taon makalipas iyon, hinukay ang labi ni Bernadette noong 22 Setyembre 1909 habang nakamasid ang dalawang manggagamot, ilang mga opisyal at madre sa kumbento. Walang mabahong amoy at hindi naaagnas ang katawan ni Bernadette.

Matapos ang sampung taon pa, binuksan uli ang puntod ni Bernadette noong 3 Abril 1919. Wala pa ring pagbabago sa labi ni Bernadette -- na noon ay idineklarang Venerable -- maliban sa kaunting pamumutla ng mukha niya dahil sa paghuhugas dito noong unang buksan ang kanyang nitso. Isang wax worker ang inatasang pangalagaan ang mukha ng Santa na apatnapung taon nang sumakabilang-buhay. Ang labi ni Bernadette ay itinuturing na ngayong sagrado at nakalagay sa ataul na gawa sa ginto at salamin. Maaari itong dalawin sa Chapel of Saint Bernadette sa kapilya sa Nevers.

25th Sunday in Ordinary Time Reflection

2010-09-13T19:52:00.000-07:00

THE CHALLENGE TO BUILD GOD’S KINGDOM

It seems an established fact that the majority of those who concentrate only on earthly values (those we call the “unbelievers”) are cleverer and more enterprising than those who profess to believe in God and in the after-life. The only plausible explanation for such a “contrast” is that many of the so-called “children of the light” (the believers) have failed to appreciate the relationship existing between this world and the world to come. They have failed to understand that the Kingdom of God is in the making already now, and that all Christian believers are the laborers sent by God to work in it and make it grow as fast as possible and as best as can be.

それは地球の価値(それら私達「unbelievers」を)にだけ電話するという神と来世を信じると公言する人ことをより企業的確立された事実であるより利発、集中する人の大半がようである。そのような「対照」のための唯一のもっともらしい説明はいわゆる「軽いのの子供」の多数が(信者)来るためにこの世界と世界の間にある関係を認め損ったことである。彼らは神の国が既に今作成にあること、そして、そしてすべてのキリスト教の信者がそれの仕事にGodによって差し向けられる労働者、あることができる限り精一杯それをできるだけ速く育たせることを理解し損った。

It is most unfortunate that many generations of Christians, for centuries, have viewed their lives on earth only as a sort of “waiting room” before entering eternal life. They concentrated almost exclusively on the salvation of “their soul” and the souls of others. The dimension of commitment to the promotion of temporal and human values as part of the earthly stage of God’s Kingdom was mostly neglected. God’s help and providence was all too easily called in to make up for one’s lack of vision, foresight, enterprise, determination . . . . God was expected to straighten up too many crooked lines; to complete too many unfinished projects. . . .

それはクリスチャンの多くの生成が、何世紀にもわたって、一種の「待っている部屋」としてだけ永遠の生命にことを入る前に地球の彼らの生命を見てしまったこと最も不運である。それらは「精神」および他の精神の救助にほとんど専ら集中した。神の王国の地球の段階の一部とする一時的な、人間の価値の昇進への責任の次元は大抵無視された。神の助けおよびprovidenceは視野、見通し、企業、決定の欠乏を補うには呼ばれたすべて余りに容易にだった。 . . . 神は余りにも多くの曲がったラインをまっすぐにすると期待された; 余りにも多くの未完成のプロジェクトを完了するため。 . . .

And yet those Christians professed to believe that God has given men intelligence, creativity, strength,... to take care of His creation! They professed that Jesus Christ has given his disciples the mission to proclaim the Good News of the Kingdom, and to make this Good News a reality. Too much of these wonderful assets were left dormant for too long. There have been exceptions, of course. Numerous saints of active life and missionaries have always been in the forefront in the building up of the Kingdom not only in the hearts of the individuals, but also in their own society.

今までのところではそれらのクリスチャンは神が人に知性、創造性、強さを与えたことを信じると公言した、… 彼の作成を大事にするため! それらは王国のよいニュースを宣言するためにイエス・キリスト彼の弟子に代表団を与えたこのよいニュースに現実をするためにと公言し。これらのすばらしい資産のあまりは余りに長くのために休止状態に残っていた。例外が、当然ずっとある。活動的な生命の多数の聖者および宣教師は個人の中心のだけ、また自身の社会の王国の造り上げることに先端常にあったあることが。

Their enterprise, ingenuity, dedication, and perseverance have been monumental, amazing, and often heroic. But saints and missionaries have always been far too few. Thank God, after Vatican II and, in the Philippines, after PCP II, we have rediscovered that every Christian believer is expected to be “leaven,” “salt of the earth,” and “light of the world.”

企業、工夫、献呈および忍耐は記念碑的であり、および頻繁に英雄的驚かせる。しかし聖者および宣教師は遠いずっと不十分常に。バチカンIIの後で神に、感謝すれば、フィリピンで、PCP IIの後で、あらゆるキリスト教の信者が「パン種であると期待されること私達は再発見した」「世界の地球」、をおよび「ライトの塩」。

We are called to be as clever and enterprising in the pursuit of the wonderful goal of building up God’s Kingdom as the “unbelievers” do their best in pursuing their worldly objectives. This is our challenge today. It is also an urgent appeal, for there is so much to do, so much negligence of the past to make up for.

私達は神の王国を造り上げることのすばらしい目的の追求で同様に「unbelievers」が彼らの世俗的な目的の追求の全力を尽すと利発、企業的であるために電話される。これは今日私達の挑戦である。それはまた緊急な懇願である、なぜならそんなにのそんなに怠慢補うべき過去のすることがある。

23 Sunday of Ordinary Time Reflection

2010-09-02T20:03:00.000-07:00

(Luke 14:25-33)

All spiritual masters and great leaders are noted for their being quite demanding with their followers. But none of them is as demanding as Jesus. In fact, he requires that his disciples practice a radical detachment not only from material things, but also from their closest family ties and their very selves.

These demands are spelled out in the sternest possible terms in the first part of today’s Gospel passage. “If anyone comes to me without hating his father and mother, wife and children, brothers and sisters, and even his own life, he cannot be my disciple. Whoever does not carry his own cross and come after me cannot be my disciple.”

Even in the rather mild rendering of our preferred translation, the request that we love Jesus more than our father, mother, wife and children, brothers and sisters and one’s very self is undoubtedly the most radical demand a leader can make of his prospective disciples. We might even get the wrong impression that Jesus is a “heartless man” and would want all his followers to be heartless, too . . .

But, for sure, this is not what Jesus is, or what he wants his disciples to be, for there never was nor will there ever be a greater and more tender lover than he. It was he who, up to the last hours of his earthly life, kept insisting on one basic commandment: “Love one another as I have loved you.” What then does Jesus mean with his shocking demands?

He asks us to overcome the instinctive inclination to love in an almost idiolatric manner the persons dearest to us. He wants his disciples to learn to love as he does. He wants them to love their relatives and friends in a “detached and pure manner.” Such “detachment” and “purity” obviously entail a tremendous amount of a self forgetfulness and self-control. Not all are able and willing to make so great a sacrifice.

But for those who do their best to comply with such a challenging demand, a wonderful reward lies in store – they will become able to love their own people in a purified and refined manner. They will love them in Christ and as Christ loves them. That’s the way he loved his mother Mary and his disciples. Not only this. Once they have reached that degree of purification and refinement in loving their relatives, the disciples will have become able to love everybody, without fear or complexes.

They will love not only the lovable and the loving, but also and especially the un-lovable and the un-loving. Their behavior will be characterized by an attitude of appreciation, acceptance, respect, encouragement, attention . . . toward all. Everyone will feel “known” and loved in a very personal manner.

Such a feeling experienced by the persons who see themselves as the object of a delicate, sincere and up-building love will prompt in them a similar response/attitude. It will draw out from them the hero and the saint that had been buried by avalanches of rejection, neglect, hatred or lust-filled love. On seeing such a result, both in themselves and in those they love, the disciples will understand the wisdom of Jesus’ demand and its fruitfulness. They will be extremely grateful to their Master for having challenged them to soar to such heights. And they will rejoice in Him who is the “Lord of all beautiful LOVE.”

すべての霊歌のマスターおよびすばらしいリーダーは彼らの従節とかなりデマンドが高いのために注意される。しかしそれらのどれもイエス・キリスト程にデマンドが高くない。実際は、彼は彼の弟子が物質的な事からのだけ根本的な取り外しを練習するように、また要求する親密な家族のタイおよびまさに自己から。

これらの要求は今日の福音の道の最初の部分のsternest可能な言葉で綴られる。「だれでも私に彼の父母、妻および子供、兄弟および姉妹および彼自身の生命憎まないで来れば、彼は私の弟子である場合もない。私が」。私の弟子である場合もなかった後誰でも彼自身の十字を運ばないし、来ない

私達がイエス・キリストを私達の父よりもっと、母、妻および子供愛すること私達の優先する翻訳の幾分穏やかなレンダリングに、要求、兄弟および姉妹およびまさに自己は確実にリーダーが彼の将来の弟子の作ることができる最も根本的な要求である。私達はイエス・キリストによってが「不人情な人」、すべての彼の従節が不人情でほしいこと間違った印象を得るもかもしれない。 . .

しかし、確かに、これはまたは彼の弟子が彼によってがであるかなぜなら決して彼よりすばらしく、柔らかい恋人がでほしいか何イエス・キリストが、なかったりそこにあるものではない。彼の地球の生命の最後の時間までの、1つの基本的な命令を主張し続けたのは彼だった: 「私が」。愛したように愛互いイエス・キリストは何をそれから彼の衝撃を与える要求と意味するか。

彼は私達にほとんどidiolatric方法で私達に最も貴重な人を愛する本能的な傾斜を克服するように頼む。彼は彼がように彼の弟子に愛することを学んでほしい。彼はそれらに親類を愛してほしく、の友人は「取り外し、純粋な方法」。そのような「取り外し」および「純度」は明らかに大量自己の健忘性および自制を伴なう。すべてがそう大きい犠牲を作れない、決定する。

しかし非常に挑戦的な要求に従うこと全力を尽す人のためにすばらしい報酬は店にある-浄化され、精製された方法の自身の人々を愛してできるようになる。彼らはキリストがそれらを愛するようにキリストのそれらを愛し。それは彼が彼の母メリーおよび彼の弟子を愛した方法である。これだけ。それらが親類を愛することの浄化そして洗練のそのある程度に達したら、弟子は恐れか複合体なしで皆を、愛してできるようになってしまう。

彼らは愛らしくのだけおよび愛すること、またそして特にun-lovableおよびun-loving愛しない。行動は感謝、受諾、点、奨励、注意の態度によって特徴付けられる。 . . すべての方。皆は「知られ」、非常に個人的な方法で愛されて感じる。

促す敏感のの目的として彼ら自身誠実なおよび建物愛はそれらで同じような応答か態度をことを見る人が経験したそのような感じ。それはそれらから拒絶、無視、憎悪または渇望満たされた愛のなだれによって埋められた聖者および英雄を送り出す。彼ら自身とそれらのそのような結果を、見ることで彼らは愛する、弟子はイエス・キリストのの知恵を」要求およびfruitfulness理解する。それらはそのような高さに上昇するために挑戦するためのマスターに非常に感謝しているそれらに。そして彼らは「すべての美しい愛の主」。である彼で喜ぶ

TULAY NG BUHAY

2010-08-27T08:26:00.000-07:00

Noong simula...

Genesis 1:27 Nilalang nga ng Diyos ang tao ayon sa Kanyang larawan...

Efeso 4:24... at ang dapat makita sa inyo’y ang bagong pagkatao na nilikhang kalarawan ng Diyos, kalarawan ng Kanyang katuwiran at kabanalan.

Ngunit nagkasala ang tao

Roma 3:23 Sapagkat ang lahat ay nagkasala at walang sinumang karapatdapat sa paningin ng Diyos.

Isaiah 59:2 Ngunit ang sala mo ang nagiging dahilan kaya di marinig ang dalangin mo, at siya ring dahilan ng paglalayo ninyo.

Roma 6:23 Sapagkat kamatayan ang kabayaran ng kasalanan...

Hebreo 9:27 Itinakda sa mga tao na minsan lamang mamatay at pagkatapos ay ang paghuhukom.

Ano ba ang mangyayari sa makasalanan?

Pahayag 21:8 Subalit malagim ang kasasapitan ng mga duwag, mga taksil, mga nagpasasa sa kasuklam-suklam na kahalayan, mgamamamatay-tao, mga mapakiapid, mga mangkukulam, mga sumasamba sa diyus-diyusan, at lahat ng sinungaling. Sila’y ibubulid sa lawa ng naglalagablab na asupre, na siyang pangalawang kamatayan.

Sa listahan ba ay kasama ang kasalanang nagawa mo?

B. Ang solusyon ng Tao

Mabuting Gawa ba?

Efeso 2:8,9 Dahil sa kagandahang-loob ng Diyos ay naligtas kayo sa pamamagitan ng inyong pananalig kay Kristo. At ang kaligtasang ito’y kaloob ng Diyos, hindi mula sa inyo. Hindi ito dahil sa inyong mga gawa kaya’t walang dapat ipagmalaki ang sinuman.

Relihiyon ba?

Gawa 4:12 Kay Kristo lamang matatagpuan ang kaligtasan, sapagkat sa silong ng langit, ang Kanyang pangalan lamang ang ibingay ng Diyos sa ikaliligtas ng tao.

Karunungan ba?

Roma 2:13 Sapagkat hindi ang mga nakikinig sa Kautusan, kundi ang tumatalima rito ang pawawalang-sala ng Diyos.

C. Ang solusyon ng Diyos

Juan 3:16 Gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, kaya ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sumasampalataya sa Kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.

1 Pedro 3:18 Sapagkat si Kristo’y namatay para sa inyo. Namatay siya dahil sa kasalanan ng lahat- ang walang kasalanan para sa mga makasalanan- upang iharap kayo sa Diyos...

Juan 5:24 Sinasabi ko sa inyo, ang nakikinig sa aking salita at nananalig sa nagsugo sa akin ay may buhay na walang hanggan. Hindi na siya hahatulan kundi inilipat na sa buhay mula sa kamatayan.

D. Ang Pagtanggap

Pahayag 3:20 Heto ako at nakatayo sa labas ng pintuan at tumutuktok. Kung diringgin ninuman ang aking tinig at bubuksan ang pinto, ako’y papasok sa kanyang tahanan at magkasalo kaming kakain.

Juan 16:24 Hanggang ngayon wala pa kayong hinihingi sa Kanya sa pangalan ko. Humingi kayo at kayo’y tatanggap upang malubos ang inyong kagalakan.

Roma 10:9 Kung ipahahayag ng inyong mga labi na si Hesus ay Panginoon at mananalig ka nang buong puso na siya’y muling binuhay ng Diyos, maliligtas ka.

Source: http://lakasangkan.org/tulay.html

NATURES BASILICA

2010-08-03T08:21:00.000-07:00

Sa muling pagkakataon ay naipagdiwang muli ng Apostolic Catholic Church ang paggunita sa pagkakatayo ng Natures Basilica sa Sacrifice Valley. Sa orihinal na araw ito ay ipinagdiriwang ng Simbahan sa ika-30 ng Hulyo, subalit sa pagkakataong ito ay ginanap sa ika-31 ng Hulyo, 2010 upang ang mga miyembro ay makarating sa araw ng Sabado.

Pinangunahan ng Kanyang Kabunyian Arsobispo Juanario Arvin T. Soriano, D.D., OMHS ang pagdiriwang ng Banal na Misa sa kapilya ng Our Lady of Lourdes Convent at pagkatapos ay sinundan ng pag-iinsenso sa mga imahe ng Mahal na Birheng Maria sa Natures Basilica.

Taunang pagdiriwang para sa Mahal na Birhen ng Bundok Karmelo

2010-07-30T04:27:00.000-07:00

Isang taunang kapistahan at pagpaparangal sa Mahal na Birhen ng Bundok Karmelo na ginanap nuong ika-18 ng Hulyo, araw ng Linggo ng mga deboto nito mula sa Lalawigan ng Bulakan at Lungsod ng Valenzuela.

Sa orihinal na programa ito ay nagkaroon ng Nobenaryo at pinagdiwang din ng mga taga Valenzuela sa araw mismo ng kapistahan ng Mahal na Ina ng Bundok Karmelo.

(Narito ang ilang larawang kuha sa araw ng Selebrasyon)

OUR LADY OF MOUNT CARMEL

2010-06-27T19:14:00.000-07:00

OUR LADY of MOUNT CARMEL

(1251)

According to the most ancient Carmelite chronicles, the Order has its origins with the disciples of the prophets Elias and Eliseus. They lived in caves on Mount Carmel. They honored the Queen of Heaven as the Virgin who is to give birth to the Saviour. When the reality replaced the symbol, the pious ascetics of Carmel were converted to the Christian Faith. In the 12^th century, many pilgrims from Europe who had followed the Crusaders came to join the solitaries. A rule was established and the Order began to spread to Europe.

Amid the many persecutions raised against the Order of Mount Carmel, newly arrived in Europe, Saint Simon Stock, General of the Order, turned with filial confidence to the Blessed Mother of God. As he knelt in prayer on July 16, 1251, in the White Friars’ convent at Cambridge, She appeared before him and presented him with the well-known brown scapular, a loose sleeveless garment destined for the Order of Carmel, reaching from the shoulders to the knees. It was given as an assurance, for all who died wearing it, of Her heavenly protection from eternal death. An extra ordinary promise indeed, but one requiring a life of prayer and sacrifice.

Devotion to the blessed habit spread quickly throughout the Christian world. Pope after Pope enriched it with indulgences, and innumerable miracles put their seal upon its efficacy. The first of them was worked at Winchester on a man dying in despair, who when the scapular was laid upon him by Saint Simon Stock at once asked for the Sacraments.

In the year 1636, a certain gentleman, member of a cavalry regiment, was mortally wounded at the battle of Tehin, a bullet having lodged near his heart. He was then in a state of grievous sin, but he had time to make his confession. Afterwards a surgeon probed his wound, and the bullet was found to have driven his scapular into his heart. When it had been withdrawn he soon expired, making profound acts of gratitude to the Blessed Virgin who had prolonged his life miraculously, thereby preserving him from the irremediable death of his soul.

At Lourdes in 1858, the Virgin chose to make her last apparition on July 16^th, feast of Our Lady of Mount Carmel, the day the Church commemorates her apparition to Saint Simon Stock. And at Fatima on October 13, 1917, it is as Our Lady of Mount Carmel that Mary appeared when she said farewell to the three children. Throughout the ages, the Queen of Carmel has always kept a faithful watch over the destinies of her cherished children on earth.

THE LIFE OF SAINT JOHN THE BAPTIST

2010-06-22T01:32:00.000-07:00

Thursday, June 24, 2010 is the feast of St. John the Baptist. Our Lord tells us that "amongst those that are born of women, there is not a greater prophet than John the Baptist." (Luke 7:28) God ordained that this great saint be born under extraordinary circumstances, having been cleansed of Original Sin, while still in the womb. For this reason, the Church celebrates not only the day of his birth into eternal life, but the day of his birth into this world as well.

Zachary's wife Elizabeth was beyond childbearing age, and John's birth was foretold by the angel Gabriel to the priest Zachary, John's father, who was temporarily struck dumb for his disbelief, receiving the power of speech again only at John's circumcision.

When Mary visited and greeted Elizabeth, who was in her sixth month, Our Lord, in Mary's womb, implemented Sanctifying grace to John, whose mission in God's plan was to be the forerunner of Christ. And he whose joy it was to prepare the way for the Lamb of God and who rejoiced "because of the Bridegroom's voice" (John 3:29) did recognize the presence of Jesus and Mary before he was even born, and this moved him to leap for joy in his mother's womb.

St John the Baptist lived in the desert for some thirty years before he began his public ministry.

He went into the country around Jordan preaching to "do penance for the kingdom of heaven was at hand," (Matthew 3:2)

His clothes were made of camel's hair, and a leather girdle about his loins, and he came neither eating or drinking. (Matthew 11:18)

John baptized his listeners in the Jordan, challenging their pride by calling them all a "brood of vipers," (Luke 3:7-9) and earning himself his name, "The Baptist."

After some time of John's preaching, Jesus came to be baptized by him, and John gave testimony that Jesus was the Son of God, but at first John refused to baptize Jesus, saying "I ought to be baptized by thee, and comest thou to me?" (Matthew 3:14).

When Herod fell in love with his niece Herodias, the wife of his half-brother Philip, and brought her to Galilee, John publicly rebuked Herod, and at Herodias' bidding, was bound and thrown in prison. "She laid snares for him: and was desirous to put him to death" (Mark 6:19).

John the baptist was the undaunted champion of truth and virtue, and Herodias was furious with him, swaying Herod to put John to death. The daughter of Herodias, named Salome, danced before Herod, and pleased him such that he said he would grant her anything she wished for.

Under the influence of her mother, Salome was swayed. "Who when she had gone out, said to her mother, What shall I ask? But her mother said: The head of John the Baptist. 25 And when she had come in immediately with haste to the king, she asked, saying: I will that forthwith you give me in a dish, the head of John the Baptist. 26 And the king was struck sad. Yet because of his oath, and because of them that were with him at table, he would not displease her: 27 But sending an executioner, he commanded that his head should be brought in a dish." (Mark 6:24-28)

The Church celebrates the feast day of the beheading of John the Baptist on August 29.

LIFE OF ST. OMER

2010-06-05T05:06:00.000-07:00

St. Audomar
(SAINT OMER)
Bishop of Therouanne
(†670)
Saint Omer was born toward the close of the sixth century in the territory of Constance. His parents, who were noble and wealthy, paid great attention to his education, but, above all, strove to inspire him with a love for virtue. Upon the death of his mother he entered the monastery of Luxeuil and persuaded his father to accompany him, which he did after they sold their worldly goods and distributed the proceeds among the poor. The father and son made their religious profession together. The humility, obedience, mildness and devotion, together with the admirable purity of intention which shone forth in every action of Saint Omer, distinguished him even among his saintly brethren.
He was soon called from his monastic retreat, chosen to take charge of the government of the Church in Therouanne, an ancient diocese of the region of Arras. The greater number of the inhabitants of the region were still pagans, and even the few Christians, through a scarcity of priests, had lapsed regrettably. The great and difficult work of their conversion was reserved for Saint Omer. The holy bishop applied himself to his task with such efficacious zeal that in a short time his diocese became one of the most flourishing in France. A pagan overlord who had persecuted the Christians could not resist his exhortations, and after his baptism gave large grants to the church; on one of those terrains the bishop built a monastery in honor of the Blessed Virgin.
After governing his church for nearly thirty years, Saint Omer in his old age became blind, but that affliction did not lessen his pastoral concern for his flock. He died in the odor of sanctity while on a pastoral visit, in the year 670.

PATRIARKA NG PILIPINAS

2010-05-19T09:11:00.000-07:00

Isang Movie presentation po ang inihahandog namin para sa lahat ng tinatakan ng Mahal na Ingkong nawa ito po ay maging inspirasyon para sa ating lahat.

Ang tinig na inyong maririnig ay mula kay 3rd order Member Urdina Rosita S. Asanuma ng bansang Hapon at ang ibang larawan ay mula sa kagandahang loob ni Fr. Almiro, OMHS.

MABUHAY KA PAPANG!!!

TANGING DIYOS LAMANG ANG NAKAKAALAM

2010-05-17T17:18:00.000-07:00

awiting madalas ding awitin ng ating pinakamamahal na luklukan si Santa Maria Virginia nuong cya ay nabubuhay pa.

TANGING DIYOS LAMANG ANG NAKAKAALAM

  Note: Original key is 1/2 step higher (C#)
   Intro: C-Am-F-Dm-G-
        C                   Am      Em
   Ang buhay tulad ng isang awit lamang
      Dm          G             C  A7
   Mayroong simula at may katapusan
        Dm      E7         Am     Am7
   Ang araw at gabi lumulungkot hirang
       Dm           D7          G  Gaug
   Sa mga suliraning pinaglalabanan
          C              Am    Em
   Ang aking pagkukunwari sa buhay
     Dm          G            E-A7
   Pagbabalatkayo sa katotohanan 
      Dm               Fm-C         A7
   Anuman ang aking maging kapalaran
                   Dm          G    C
   Tanging Diyos lamang ang nakakaalam
   Adlib: C-Am-Em
          Dm-G-C-A7
         Dm      E7         Am     Am7
   Ang araw at gabi lumulungkot hirang
       Dm           D7          G  Gaug
   Sa mga suliraning pinaglalabanan
          C              Am    Em
   Ang aking pagkukunwari sa buhay
     Dm          G            E-A7
   Pagbabalatkayo sa katotohanan 
      Dm               Fm-C         A7
   Anuman ang aking maging kapalaran
                   Dm          G    C-Am-F-Fm-C
   Tanging Diyos lamang ang nakakaalam

ANG TALAMBUHAY NI SANTA MARIA VIRGINIA

2010-05-13T18:06:00.000-07:00

REPOST: FROM FR. ALMIRO'S BLOG

Ang kasaysayan sa ibaba na inyong matutunghayan ay tungkol sa buhay, sakripisyo, at paglilingkod ng Banal na Luklukan ng Diyos Espiritu Santo, ang Mahal na Ingkong. Sa kaarawan ng kanyang dakilang pag-himbing at lubos na pakikipag-isa sa kanyang Esposo sa kaharian ng langit - nawa ang talambuhay niyang ito ay maging inspirasyon nating lahat. Ibigin natin at mahalin ang minamahal at minamahalaga ng Mama, walang iba kundi ang misyon ng Mahal na Ingkong na kanyang itiniwala sa kamay ng Banal na Patriyarka Juan Florentino at ng Simbahang Apostolic Catholic Church.

Mga kapatid, sumagi nawa sa ating gunita ang laging inaawit para sa atin ng ating Mama - SANA'Y WALA NANG WAKAS...

Salamat po kay Rev Fr Juan Arnaldo,OMHS at TOM Sister Urdina, OMHS sa kanilang pagbibigay ng sipi ng talambuhay na ito. Dapat lamang mabatid ng lahat ang sakripisyong ginawa ng Mama para sa ating lahat at sa kanyang simbahang Apostolic Catholic Church.

ANG TALAMBUHAY NI SANTA MARIA VIRGINIA P. LEONZON

AKO SI MARIA VIRGINIA PENAFLOR LEONZON, ANG BUNSO SA MARAMING MGA ANAK NINA G. PACIFICO M. LEONZON AT GNG. TIMOTEA S. PENAFLOR NG DINALUPIHAN AT HERMOSA, BATAAN. ISINILANG AKO NOONG IKA-30 NG DISYEMBRE, 1922.

ANG AKING AMA, HANGGANG SA KAMATAYAN, AY NAGLINGKOD AT NANUNGKULAN SA MUNISIPYO NG HERMOSA, BATAAN. KINIKILALA AT GINAGALANG SIYA NG MGA TAONG BAYAN BILANG ISANG AMA NA NAKAHANDA LAGING TUMULONG AT MAGKAWANGGAWA.

NAMATAY ANG AKING AMA NOONG TAONG 1923. IISANG TAONG GULANG PA LAMANG AKO, KAYA’T HINDI KO SIYA NAKILALA. NAGKAISIP AKO SA PAG-AARUGA NG AKING IMPO (LOLA) AT TIYA NA KAPATID NG AKING INA. NOONG UNA, ANG ALAM KO, ANG TIYA KO ANG AKING INA AT ANG AKING AMA AY NASA AMERIKA. ITO ANG ITINURO AT IPINAMULAT SA AKIN NG LAHAT.

SUBALI’T NANG BAWIIN NG BUHAY ANG AKING IMPO, DUON KO NALAMAN AT NATALOS NA ANG AKING TUNAY NA INA AY SI TIMOTEA S. PENAFLOR, AT HINDI ANG NASABI KONG TIYA. PERO NAPAKAHIRAP PARA SA ISANG KATULAD KO NA TANGGAPIN AT PANIWALAAN ANG KATOTOHANANG ITO. ISANG ARAW, BIGLA NA LANG AKO KINUHA AT ITINAKAS NG AKING HINDI NAKIKILALANG INA. KINUHA NIYO AKO MULA SA DINALUPIHAN AT INIUWI NIYA AKO SA HERMOSA. DOON, AKO AY KINAUSAP NG LAHAT KONG KAMAG-ANAK. PILIT NA SINASABI AT PINATATANGGAP SA AKIN NA ANG TUNAY KONG INA AY ANG MISMONG KUMUHA SA AKIN. ANG WIKA KO, “KUNG SIYA ANG AKING TUNAY NA INA, BAKIT NIYA AKO IPINAMIGAY SA IBANG TAO?”

NAGSIKAP MAGPALIWANAG ANG AKING INA. NGUNI’T TUNAY NA NAPAKATAGAL BAGO KO NATANGGAP ANG MGA PANGYAYARING ITO. MABAIT AT MAPAGMAHAL ANG DIYOS. SA KANYANG KAPANGYARIHAN AT PAG-GAGABAY AY NILIWANAG NIYA ANG AKING KAISIPAN AT IBINUKAS NIYA ANG AKING KALOOBAN. NATUTO AKONG MAGPAKABABA AT TANGGAPIN ANG ANUMANG IPINAGKAKALOOB NIYA SA AKIN. NASA IKATLONG BAITANG AKO NOON NANG KINUHA AKO NG AKING INA.

LUMIPAS ANG MGA TAON, NAKATAPOS AKO SA AKING PAG-AARAL SA MABABANG PAARALAN SA AMING LALAWIGAN. SUBALI’T NAKAPAG-ARAL AT NAKATAPOS AKO NG AKING KOLEHIYO NA MAY KURSONG AB (BACHELORS OF ARTS – MAJOR IN ARTS AND SCIENCES). NANG UMUWI AKO SA HERMOSA, BATAAN AY HINANGAD KONG MAKAPASOK SA KUMBENTO AT MAGMADRE. NOON ANG AMING KURA-PAROKO AY SI REV. FR. CALILUNG. NAKIUSAP AKO SA KANYA NA TULUNGAN AKONG MAKAPASOK SA KUMBENTO. SUMANG-AYON NAMAN SIYA AT NANGAKONG TUTULUNGAN AKO. SUBALI’T NAIS NIYA NA MAGTURO MUNA AKO NG KATESISMO SA PAARALAN AT MAGLINGKOD SA SIMBAHAN BILANG PAGHAHANDA SA AKING BOKASYON. NAGPAALAM AT NAGSABI RIN AKO SA AKING INA TUNGKOL SA AKING BALAK GAWIN SA BUHAY. NAGPAKATANGGI-TANGGI ANG AKING INA. KINAUSAP NIYA SI FR. CALILUNG. IPINAKIUSAP NG AKING INA NA HUWAG AKONG PAYAGAN AT TULUNGAN MAKAPASOK SA KUMBENTO. SIYA DAW AY MAMAMATAY.

KINAUSAP AKO NANG MASINSINAN NI FATHER CALILUNG PAKUNDANGAN SA KAHILINGAN NG AKING INA. NANG HINDI MANGYARI ANG AKING KAGUSTUHAN, ISINUBSOB KO NA LAMANG ANG AKING ULO SA PAGTUTURO SA KATEKISMO AT SA PAG-AWIT KASAMA ANG KORO NG SIMBAHAN. ISA AKO SA MASASABING NAGTATAG NG SAMAHAN NG MGA HIJAS DE MARIA NG AMING SIMBAHAN. NAGPAPALIMOS KAMI AT NAGLILIKOM NG SALAPI PARA SA ISANG REBULTO NG BIRHEN MILAGROSA. ANG AMING PINAKAPANGULO NOON AY SI TIYA NIEVES DE JESUS. KAMI ANG NAG-AAYOS NG ALTAR TUWING SABADO NG HAPON, LALO NA KUNG UNANG SABADO NG BUWAN. ITO AY MISANG ALAY AT PINAMUMUNUAN NG MGA HIJAS DE MARIA.

HINDI NAGTAGAL, NABAGOT AT NAGALIT ANG AKING INA SA PAMAMALAGI AT PAGLILINGKOD KO TUWINA SA SIMBAHAN. NANG AKO AY HINDI MAPIGIL SA PAGTUNGO AT PAGGANAP SA SIMBAHAN, AKO AY SINASAKTAN AT PINAGMAMALUPITAN NG AKING INA. MINSAN AY DUMATING ANG AKING INA NA GALING SA AMING PALAISDAAN. NANG HINDI NIYA AKO NADATNAN SA AMING BAHAY AY DALI-DALI SIYANG NAGTUNGO SA SIMBAHAN. PINAGALITAN NIYA AKO AT PAKALADKAD NA INILABAS NG SIMBAHAN, HAWAK NIYA ANG AKING BUHOK AT SINASAMPAL AKO SA HARAP NG MGA TAO. NAGTIIS AKO. HINDI KO IPINAKITA SA MGA TAO ANG AKING PAGLUHA. PAGDATING KO SA BAHAY AY SA UNAN KO NA LAMANG IKINAGAT ANG AKING MGA NGIPIN UPANG ANG AKING PANAGHOY AY HINDI MARINIG NG AKING INA AT NG MGA TAO.

MALUPIT ANG AKING INA SA AKIN. NGUNI’T NAKIKITA KONG MABAIT SIYA SA IBANG TAO. KUNG WALANG PAGKAIN ANG IBANG TAO, SIYA AY NAGDADALA NG BIGAS SA MGA ITO. KUNG MAY NAMAMATAY AY DUMADAMAY AT TUMUTULONG SIYA SA NAMATAYAN. KUNG MINSAN AY WALANG PERA ANG MGA NAULILA, ANG AKING INA ANG NAGPAPALIBING.

NATALOS NI FR. CALILUNG ANG GINAGAWANG KALUPITAN NG AKING INA. KINAUSAP NIYA AT PINAGPAYUHAN ITO. SUBALI’T HINDI SIYA NITO PINAKINGGAN. KAYA NAISIP KO NA TUNAY NA KAILANGAN NA AKO AY MAGPATULOY SA PAGPASOK SA KUMBENTO AT MAG-ALAY NG BUHAY BILANG MADRE. NANG MALAMAN ITO NG AKING INA AY HIGIT NIYA AKONG HINIGPITAN. MAAARI AKONG MAGSIMBA SUBALI’T HINDI AKO MAAARING MAGTAGAL O MAGLINGKOD SA LOOB NG SIMBAHAN. NAGALIT ANG AKING INA PATI NA KAY FR. CALILUNG.

DUMATING ANG ISA PANG DAGOK NG BUHAY SA AKIN. ITO AY NANG MINSAN AKONG PAYAGANG, DUMALO SA SAYAWAN SA MUNISIPYO NAMIN. PAG-UWI KO AY NAPAKARAMING BISITA SAAMING TAHANAN. NAROROON ANG NINONG KONG GOBERNADOR NA SI GOB. ALBERTO AQUINO AT ANG MGA TAUHAN NG HUSGADO SA BALANGA, BATAAN. PAGPASOK KO SA LOOB NG AKING KUWARTO AY SINALUBONG AKO AT NIYAKAP NG AKING INA. SINABI NG AKING INA SA AKIN NA MAG-AASAWA NA RAW AKO. LABIS AKONG NAGITLA AT HALOS HINDI MAKAPAGSALITA. PAGKATAPOS, NAGWIKA AKO, “HINDI AKO MAG-AASAWA KAILAN MAN. AKO AY MAGMAMADRE.”

DATAPUWA’T IPINAKITA SA AKIN NG AKING INA ANG ISANG KASULATANG PIRMADO NIYA. ITO ANG KASULATAN NG KASAMIENTO (KASAL). HINDI RAW SIYA DAPAT MAPAHIYA AT ANG KAGUSTUHAN NIYA ANG MASUSUNOD. HINIMATAY AKO. NANG MAHIMASMASAN AKO AY TAPOS NA ANG USAPAN O KASUNDUAN. SA DARATING NA LINGGO, AKO RAW AY IKAKASAL SA KABISERA (BALANGA) NG BATAAN. AT SA SUSUNOD NA BUWAN AY IKAKASAL AKO SA PARI. WALA AKONG NAGAWA, KAYA PARA AKONG MANIKA NA SUSUNOD-SUNOD. ANG AKING HINGI SA ATING PANGINOONG DIYOS NA SANA PAGKATAPOS NG KASAL AY KUNIN NA LAMANG NIYA AKO.

NAGTANONG AKO AT HUMINGI NG PAYO KAY FR. CALILUNG KUNG ANO ANG DAPAT KONG GAWIN. NASABI KONG HINDI NAMAN AKO MAAARING MAGPAKAMATAY SAPAGKA’T TUNAY NA MAY TAKOT AKO SA DIYOS. PERO, SA PAKIWARI KO AY PARANG PATAY NA RIN AKO. ANG PAYO SA AKIN NI FR. CALILUNG AY MAGTIIS NA LAMANG AKO. WINIKA NIYA NA DARATING DIN ANG ARAW NA TATANGGAP DIN AKO NG PAGPAPALA MULA SA DIYOS. ANG TANONG KO AY KUNG PAANO NA ANG AKING BOKASYON. ANG SABI NIYA KUNG TUNAY NA AKO AY PARA SA PAGLILINGKOD SA DIYOS, ANG DIYOS NA RIN ANG GAGAWA NG PARAAN AT MAGTATADHANA SA AKIN. AKO AY NAKASAL SA PILIT. ANG PALAGAY KO SA AKING SARILI AY PARA AKONG ROBOT NA PINAGAGALAW LAMANG NG PANAHON.

SUBALI’T TUNAY NA MAKAPANGYARIHAN ANG PANGINOONG DIYOS. HINDI NAGLAON, NOONG AGOSTO 12, AY NAAKSIDENTE KAMI SA BALSIK. SINAWING PALAD AT NAMATAY ANG AKING ASAWA. NAGING PATAWIRIN DIN ANG AKING BUHAY. NAGING GRABE ANG KALAGAYAN KO. SA AWA AT TULONG NG PANGINOONG DIYOS, MARAHIL AY MAY PLANO PA SIYA SA AKIN, AKO AY NABUHAY. KINAKAILANGAN KO ANG LUBOS NA PAMAMAHINGA. AWANG-AWA SA AKIN ANG AKING KAPATID NA SI ADELIO, HEPE NG PULISYA NG HERMOSA, BATAAN. SIYA ANG NAG-ALAGA SA AKIN.

TAONG 1941, NAGSIMULA ANG IKALAWANG DIGMAANG PANDAIGDIG (WWII). KAMI AY LUMIKAS AT NANIRAHAN SA AMING PALAISDAAN SA HAGONOY, BULACAN. DUON NAMIN HININTAY ANG KATAHIMIKAN. NANG DUMATING ANG BALITA NA MARAMING SUNDALONG HAPON ANG DARATING SA AMING LUGAR, NAPAGKAISAHAN NG LAHAT NA MAGKAKASAMA NA UMALIS AT MAGTUNGO SA MALABON, RIZAL. NAGTAYO NG ISANG TAHIAN. AT KUNG MADALING ARAW, AY NAMAMAKYAW AKO NG GULAY SA MGA BIYAHERO. HALOS LAHAT NG MGA TRAK (TRUCK) NA NAGDADALA NG KALAKAL MULA SA IBA’T –IBANG LALAWIGAN AY HALOS AY OKUPADO KO.

AKO ANG NAGBIBIGAY AT NAGLALAGAK NG MGA PANINDA SA MGA TINDERA. ARAW-ARAW NA GINAWA NG DIYOS, ITO NA ANG TAKBO NG BUHAY KO. NALILIBANG AT PANATAG NA ANG AKING KALOOBAN. NGUNIT SA KABILA NITO, HINDI KO ALAM NA ANG AKING INA AY NABABAGOT. ANG DAHILAN KUNG BAKIT AKO NAGSISIKAP AT NAGPAPAKASAKIT UPANG KUMITA NG SALAPI AY SAPAGKA’T TATLONG PAMILYA ANG NASA AMIN, NAKIKITIRA AT UMAASA.

ISANG ARAW AY KINAUSAP MULI AKO NG AKING INA. LAKING KABA NA NAMAN NG AKING DIBDIB. WINIKA NIYA NA KAILANGAN NA MULI AKONG MAG-ASAWA UPANG MAPAHINGA AKO SA HIRAP. SUBALI’T ANG WIKA KO AY MALIGAYA NAMAN AKO SA PAGTULONG SA KAPWA. SINABI KO PA NGA SA AKING INA, NA SIYA MAN AY NAKITAAN KO NG PAGTULONG SA TAO. SUBALI’T ANG SAGOT NG AKING INA. “IBA ANG PANAHON NOON. NGAYON AY DIGMAAN. NOON MARAMI TAYONG PALAY AT ISDA, NGAYON AY WALA NA. HINDI PA NGA TAYO NAKATITIYAK NG BUHAY.”

TUWI-TUWINA AY HINIHIMOK AKO NG AKING INA NA MAG-ASAWANG MULI. NAGKATAON NA MAYROONG ISANG OPISYAL NG HAPON NA NAGKAKAGUSTO SA AKIN. KAYA’T SA TAKOT NG AKING INA AY IPINAGKASUNDO NIYA AKO SA ISANG LALAKING BISAYA NA MAYROONG OPISINA NG TRAK SA HARAP NG AMING BAHAY. ANG PANINIWALA NG AKING INA NA ITO AY BINATA, MABUTING TAO AT MAY KAYA SA BUHAY. SA KANYA NANUYO ANG TAONG ITO. ANG PANGALAN NIYA AY JOSE BENEDICTO TERUEL. MUKHA SIYANG MAGINOO AT MABAIT.

DAHIL SA NAGING MASUNURIN AKONG ANAK, SINABI KO SA AKING INA NA KUNG KALIGAYAHAN NIYA NA AKO AY MULING IPAGKASUNDO UPANG MAGPAKASAL AT KUNG SA INAAKALA NIYA NA MABUTING TAO ITO, AY SIYA NA ANG BAHALA. SUSUNOD AKO. NOON ANG AMING PANINIWALA, ANG ISANG LALAKI NA HAYAGANG NAG-AANYAYA NG KASAL SA SIMBAHAN, ITO AY BINATA AT MABUTING KRISTIYANO. ITO AY TOTOO PARA SA AKIN SAPAGKA’T WALA PA AKONG NALAMAN O NAKITANG MANLOLOKONG TAO.

DUMATING ANG ISANG ARAW, NA ANG HAPON NA NANLILIGAW SA AKIN AY DUMALAW SA AMING BAHAY. NATAKOT KAMING MAG-INA NA BAKA ANO PA ANG GAWIN SA AMIN. KAYA ANG GINAWA NG AKING INA AY PUMIRMA NA SIYA SA KASUNDUAN NG KASAL. AT NANG SUMUNOD NA LINGGO, KAMI AY IKINASAL SA SIMBAHAN NG ESPIRITU SANTO, SA TAYUMAN, MAYNILA. SUBALI’T ANG KAPAYAPAAN NG AKING BUHAY AY MULING NALIGALIG. NAGDADALANTAO AKO NOON NG TATLONG BUWAN PARA SA AKING PANGANAY NA ANAK. MAY ISANG BABAE NA AYOS UTUSAN AT MAY AKAY-AKAY NA PITONG BATA ANG NAGTUNGO AT NAGPAKILALA SA AKIN. SINABI NG BABAE NA ANG MGA BATA AY MGA ANAK NI JOSE B. TERUEL, NA AKING ASAWA. NAGULAT AKO AT HALOS HIMATAYIN. PINILIT KONG AYUSIN ANG AKING SARILI. NAHIMASMASAN AKO AT NAITUON ANG AKING AWA SA MGA BATA. SA HALIP NA AKO AY MAGALIT AT IPAGTABUYAN KO SILA AY PINAKAIN KO AT BINIGYAN KO PA SILA NG PERA. MAGALANG KO SILANG PINAUWI AT SINABI KO NA MAG-UUSAP KAMI NG KANILANG AMA.

NANG DUMATING ANG AKING ASAWA AY WALA AKONG SINAYANG NA PANAHON. KINAUSAP KO SIYA AT SINABI ANG TUNGKOL SA NANGYARING PAGDALAW NG KANYANG MGA ANAK. WINIKA NITO” “WALA AKONG DAPAT ALALAHANIN SAPAGKA’T HINDI SIYA KASAL SA BABAE. HUWAG DAW AKONG MABAHALA. AKO RAW ANG KANYANG ASAWA DAHIL KASAL KAMI SA SIMBAHAN.” SA KABILA NG LAHAT NG KANYANG PALIWANAG AY NAKADAMA AKO NG PAGKAGALIT AT PAGKAMUHI. ANG ALAM KO AY NILOKO NIYA AKO AT NILOLOKO NIYA RIN ANG KANYANG MGA ANAK. NALAMAN DIN ITO NG AKING INA. NOONG UNA AY NAGALIT SIYA KAY JOSE. SUBALI’T NANG MALAON AY WINIKA NIYA NA HUWAG AKONG MABAHALA AT HINDI NAMAN ITO KASAL SA IBA. NAWIKA KO TULOY SA AKING SARILI KUNG BAKIT GANITO ANG AKING KAPALARAN. WIKA KO HINDI NAMAN AKO MASAMANG ANAK. LAHAT NGA NG GUSTO NG AKING INA AY BUONG PAGGALANG KONG SINUSUNOD.

WALA AKONG MAGAWA KUNG HINDI ANG TUMANGIS. PINUNTAHAN KO ANG PARING NAGKASAL SA AMIN NA WALANG IBA KUNDI SI REV. FR. ANTONIO. IPINAGTAPAT KO SA KANYA ANG NAGANAP SA AKING BUHAY. IPINIPILIT KO NA KUNG MAAARI AY IPAWALANG BISA ANG AKING KASAL KAY JOSE AT NAIS KO NG DIBORSIYO. SABI NG PARI “WALA TAYONG DIBORSIYO SA PILIPINAS.” ANG MABUTI PA ANYA AY PUNTAHAN MO ANG BABAE NANG MAKITA MO AT MALAMAN KUNG SILA AY KASAL. GINAWA KO NGA ANG PAYO SA AKIN. NAGPUNTA AKO SA BABAE AT NAGTANUNG-TANONG. IPINAKITA SA AKIN ANG ISANG PAPEL NA GALING SA ISANG MINISTRO NA PROTESTANTE SUBALI’T HINDI ITO NAKAREHISTRO.

UMALIS AKO AT NAGBALIK KAY FR. ANTONIO. SINABI KO ANG AKING NALAMAN. KAYA ANG WIKA NG PARI. “IKAW ANG TUNAY NA ASAWA.” ANG TANONG KO PAANO ANG MGA BATA AT KAWAWA NAMAN ANG MGA ITO. SINABI NI FR ANTONIO, “IYAN ANG KRUS MO.” DALHIN KO RAW ITO AT AKO AY PAGPAPALAIN NG DIYOS. HUWAG KO LAMANG DAW PAYAGAN NA MAGSAMA PA SILANG DALAWA AT HUWAG KONG PAPABAYAAN ANG MGA BATA. KUNG TUTULUNGAN KO RAW ANG MGA BATA AY MAGTATAMO AKO NG BIYAYANG WALANG HANGGAN. PARI NG DIYOS ANG NAGWIKA KAYA’T BUONG PAGPAPAKUMBABA AT PAGTITIWALA KO ITONG TINANGGAP. NOONG PANAHON IYON ANG PANINIWALA KO ANG LAHAT NG PARI AY BANAL. AT ANG LAHAT NG SALITA NILA AY TOTOO.

SINUNOD KO ANG PAYO AT HABILIN NI FR. ANTONIO. AKO ANG NAGSUPORTA SALAHAT NG MGA PANGANGAILANGAN NG MGA BATANG ITO MULA SA PAGKAIN, DAMIT AT MGA PAG-AARAL HANGGANG SAPITIN NILA ANG KOLEHIYO. ANG TULONG KONG ITO AY NAGMULA SA KABUHAYAN AT LUPAING IPINAMANA SA AKIN NG AKING MGA MAGULANG. ANG AMA NG MGA BATA AY WALANG TIYAKANG HANAPBUHAY KUNG HINDI ANG MAG-AHENTE NG LUPA. MAGING ANG AKING MGA LUPAING MINANA AY NAPANGAHASAN NIYANG ISANLA AT IBENTA UPANG MAGKAROON DAW KAMI NG PAGKAKATAONG MABUHAY NG MASAGANA. DAHILAN NA SIYA RIN ANG AMA NG AKING SARILING MGA ANAK AY PUMAYAG AKO. SUBALI’T SINAMANG-PALAD NA LAHAT ANG BAWA’T IPUNDAR NIYANG HANAP-BUHAY. LAHAT NG ITO AY BUMABAGSAK. TTO ANG DAHILAN KAYA’T HALOS MAUBOS ANG AKING MINANANG KABUHAYAN MULA SA AKING AMA.

NANG INAAKALA NG AKING INA NA HINDI NA AKO MAALIS SA HIRAP NG BUHAY NA YAON, SIYA NA MISMO ANG UMAAWAY SA AMA NG AKING MGA ANAK. SIYAM NA LAHAT ANG AMING NAGING SUPLING. SA TULONG NG PANGINOON AT BIGAY NIYANG LAKAS AT TALINO SA AKIN AY NAKARAOS KAMI SA PANG-ARAW-ARAW NA PAMUMUHAY AT NAKATUTULONG PA AKO SA UNA NIYANG PAMILYA. GUMAWA NG PARAAN ANG AKING INA NA MAPAHIWALAY AKO KAY JOSE. GANITO RIN ANG GINAGAWA NG PANGANAY KONG KAPATID. HALOS PATAYIN NG AKING KAPATID SI JOSE. SUBALI’T NAGMAMAKAAWA AKO NA HUWAG NILANG SASAKTAN ITO. WINIKA KO NA KAPAG NAHIWALAY AKO SA AKING ASAWA AY SASABIHIN NG TAO NA AKO AY MASAMA. SA AKING PANINIWALA ANG HIWALAY NA BABAE AY PINAGBIBINTANGANG NANGANGALUNYA. TAKOT NA TAKOT AKONG MASIRA ANG AMING MAGANDANG PANGALAN NA INIWAN NG AKING AMA.

NOONG TAONG 1960, TAON NG ELECTION NOON, NAPABILANG AKO SA NACIONALISTA PARTY BILANG LIDER NG MGA KABABAIHAN. ITINAYO KO ANG PHILIPPINE WOMEN HOME INDUSTRY NA NAKAANIB SA NACIDA. ANG SAMAHANG ITO AY NAGBIBIGAY NG LIBRENG PAG-AARAL AT PAGSASANAY NG MGA GAWAING PAGKAKAKITAHAN NG MGA KABABAIHAN TULAD NG PANANAHI, PAGKUKULOT, PAGBUBURDA ATBP. SAPAGKAT NAKITA NG AMA NG MGA BATA NA MAYROON AKONG NAIPONG KAUNTING SALAPI NA MAAARING GAMITIN NA PUHUNAN AY IPINAKIUSAP SA AKIN NA IPAGKATIWALA ITO SA PARA SA LUMAGO. NGUNI’T HINDI NA AKO PUMAYAG DAHILAN SA LAGING BAGSAK ANG BAWA’T ITAYO NIYANG HANAPBUHAY. ANG WIKA KO ANG KAUNTING PERANG ITO AY INILALAAN KO PARA SA PAG-AARAL NG SIYAM KONG ANAK ( 2 BABAE AT 7 LALAKI).

NANG AYAW KONG PUMAYAG NA IBIGAY ANG PERA SA KANYA, NAGALIT ITO AT NAGSIMULA NA ITONG SAKTAN AKO. DITO AY LALONG BUMIGAT ANG PASAN KONG KRUS. HINDI NA AKO NATUTULUNGAN NG AMA NG AKING MGA ANAK SA PAGTATAGUYOD AT PAGHAHANAPBUHAY AY BINUBUGBOG PA AKO NITO. ISANG ARAW, SA HARAP NG AKING MGA KASAMANG LIDER POLITIKO AY SINUNTOK NIYA AKO. TUMAMA SA KALIWA KONG TAINGA ANG KANYANG KAMAY. NAGKATAOON NA NANDOON DIN ANG AKING ANAK NA PANGANAY.

NAPAHANDUSAY AKO AT NAWALANG MALAY. SINUNGGABAN NG PANGANAY KONG ANAK ANG KURBATA NG KANYANG AMA AT PILIT ITONG IPINULUPOT SA KANYANG LEEG. LUMAWIT ANG DILA NI JOSE. ANG DALAWA KO PANG ANAK AY HUMAWAK NG PATALIM AT TINANGKANG UNDAYAN NG SAKSAK ANG KANILANG AMA. NANG MAGKAMALAY AKO AT NALAMAN KO ANG MGA PANGYAYARI. AY NAPASIGAW AKO. SABI KO SA AKING ANAK, “IBITIW MO NA ANG IYONG AMA, NANGINGITIM NA SIYA.” ANG SAGOT NG AKING ANAK, “KAILANGANG PATAYIN KO NA SIYA UPANG MATAPOS NA ANG IYONG PAGHIHIRAP.”

NANG HINDI KO MAPASUNOD ANG AKING PANGANAY NA ANAK AY KINUHA KO ANG ISANG PATALIM MULA SA ISA KONG ANAK AT ITINUON KO SA AKING DIBDIB. WIKA KO, “KUNG HINDI MO IBIBITIW ANG KURBATA AY MAGPAPAKAMATAY NA RIN AKO. HINDI KO MATITIIS NA MAKITA ANG AKING ANAK AY MABILANGGO DAHIL KRIMINAL ITO NG KANYANG SARILING AMA.” NAPAG-ALAMAN NG AKING ANAK NA GAGAWIN KO ANG AKING WINIKA. NATAKOT ITO AT BINITAWAN ANG KANYANG AMA. PAGKATAPOS AY UMIYAK NA LUMAPIT SA AKIN NA NAGWIKA, “SANA AY TAPOS NA ANG HIRAP MO.” KAYA’T KAMING MAG-IINA AY SAMA-SAMANG UMALIS NG BAHAY. NAGTAGO KAMI AT HUMANAP NG TITIRHAN NA MALAYO SA AKING ASAWA. AYAW NA NG AKING MGA ANAK NA MAGSAMA PA KAMI NG KANILANG AMA SA SANDALI RAW NA MAGBALIKAN KAMI AT MAULIT PA ANG MGA PANGYAYARI AY TALAGANG MAY MAMAMATAY NA.

NAKIUSAP AKO SA AKING MGA ANAK NA MAGTIIS NA LAMANG AT UNAWAIN ANG KANILANG AMA, HUWAG LAMANG MASIRA ANG BUHAY NILA SAMPU NA NG KANILANG PANGALAN. SUBALI’T AYAW NILA, LAGI NILA AKONG BINABANTAYAN. DUMATING ANG PAGKAKATAON NA NATAGPUAN DIN KAMI NG KANILANG AMA. GABI-BAGI AY BINABATO AT MINUMURA KAMI NITO, NA ANG BAWA’T BATO AY IBINABALIK SA KANYA NG AKING MGA ANAK.

Presidente Carlos P Garcia

Senador Gil Puyat

ISANG GABI AY PINUNTAHAN KAMI NG AMA NG MGA BATA KASAMA SILA PRESIDENTE CARLOS P. GARCIA, SEN. GIL PUYAT AT MANILA CHIEF OF POLICE MORALES UPANG IPAKIUSAP AT IPAGSUYO ANG AMA NG MGA BATA. SUBALI’T ITINAGO AKO NG AKING MGA ANAK SA AMING BASEMENT. DAHIL DAW MADALI AKONG MAPAPAYAG. HINARAP NG AKING MGA ANAK ANG MGA PANAUHIN AT KINAUSAP ITO NANG MAAYOS. WINIKA NG AKING PANGANAY NA ANAK, “BUHAT NG AKO AY MAGKAMALAY HINDI KO NAKITA NA KUMITA NG KAHIT PISO ANG AMING AMA UPANG PAKAININ KAMI. LAHAT NG NEGOSYO NIYA AY BAGSAK PATI NA LAHAT NG KABUHAYAN NG AMING INA AY WINALDAS NIYA. PITO ANG KANYANG MGA ANAK SA IBANG BABAE. AT ANG INA KO PA RIN ANG NAGPAPAKAIN AT NAGPAPA-ARAL. KUNG WALANG IBIGAY NA PERA ANG AMING INA AY SINASAKTAN NIYA. NAGTITIIS NA LAMANG ANG AMING INA.”

NANG MALAMAN NG MGA PANAUHIN ANG KATOTOHANAN, TUMAYO ANG PRESIDENTE AT NAGWIKA, “WALA TAYONG MAGAGAWA. MGA ANAK NA ANG NAKIKIALAM SA KANILA. KAYA ANG MASASABI NAMIN, JOE, AY LIGAWAN MO ANG MGA ANAK MO.” NANG TANUNGIN ANG MGA BATA KUNG NASAAN ANG KANILANG INA, ANG SAGOT NILA, “ ANG AMIN PONG DESISYON AY DESISYON DIN PO NG AMING INA. KAYA, HUWAG NA NINYO SIYANG HANAPIN PA.” UMALIS ANG MGA PANAUHIN NA WALANG NAGAWA. SUBALI’T HINDI TUMIGIL ANG AMA NG MGA BATA. PATULOY ITO SA PANGGUGULO AT PANANAKOT SA AMIN.

MINSAN AY BINATO NITO NA KAPIRASONG SULAT ANG LOOB NG AKING KOTSE. ANG NAKASULAT DUON AY BIGYAN KO RAW SIYA NG DALAWAMPUNG LIBONG PISO (P20,000.00) AT HINDI NA NIYA KAMI GAGAMBALAIN. AT NANG HINDI KO IBIGAY ANG NAIS NIYA AY ARAW-ARAW AKONG HINAHARANG NG TAKSING INUUPAHAN NIYA. KUNG MINSAN AY BASTA NA LAMANG NITONG HAHABLUTIN AT AAGAWIN ANG AKING BAG. KUNG KASAMA KO ANG AKING PANGANAY NA KAPATID AY HAHABULIN NITO NG KUTSILYO KAHIT NA SA GITNA NG AVENIDA RIZAL.

GANITO NG GANITO ANG NAGAGANAP. KAYA’T NAISIP KO NA KAILANGAN NG MATAPOS ITO. NAGNILAY AKO. HININGI KO SA PANGINOON ANG LIWANAG AT AKO AY PATAWARIN NIYA. NAISIP KO ANG PARAAN. BAGAMA’T MASAMA SA AKING KALOOBAN. TINANGGAP KO SI ALFREDO TURLA BILANG KASAMA KO NANG MAY PANGILAGAN SI JOSE. UNA AYAW RIN NG AKING MGA ANAK. SUBALI’T NANG MAKITA NILA NA HINDI NA KAMI GINULO NG KANILANG AMA, TINGGAP NA RIN NG MGA BATA. HALOS NAGSAMA KAMI NI TURLA NG 15 TAON. MAPAYAPA KAMING NAMUHAY BAGAMA’T AKO RIN ANG BREAD EARNER. MASAYA KAMI PAGKA’T TAHIMIK.

SUBALI’T NANG AKO AY MAGING ISA NG CURSILLISTA, AT ANG AKING ANAK NA SI FLORENTINO AY NAG-AARAL SA SEMINARYO, SA SAN JOSE MAJOR SEMINARY, SA ATENEO, DUMATING ANG PANGYAYARI NA ANG AKING ANAK NA IYAN SI FLORENTINO AY DATINGAN NG BIYAYA NG DIYOS SA LOOB NG SEMINARYO. MADALAS, SABI NG KANYANG IBANG KASAMAHAN NA NAKAKITA: NANGANGARAL SIYA. MADALAS KUNG NAG-VIVIGIL ITO, NAKIKITA RAW NILA NANG LUMILIWANAG ANG ALTAR NG PAGKALIWA-LIWANAG.

AT MINSAN UMUWI SIYA SA BAHAY PARA GAWIN ANG LEKSIYON. NANG HATINGGABI NA, NARINIG KO NA MAY BUMAGSAK SA KUWARTO. BUMANGON AKO. NAKITA KONG NAKAHANDUSAY SI FLORENTINO. KAYA’T NILAPITAN KO. SUBALI’T NANG AKING HAHAWAKAN PARA IBANGON, MAY LIWANAG NA GALING SA ITAAS NA PUMASOK SA BINTANA NAMIN AT TUMAMA KAY FLORENTINO. NABALOT NG ULAP ITO AT KARAKA-RAKA, NAKITA KO NA LAMANG NA NAKA-FLOAT ITO. NANG TINGNAN KO, NAKITA KO HANGGANG BAYWANG ANG MUKHA NG DIOS AMA. MALIWANAG NA MALIWANAG. TINAWAG AKO. SUBALI’T SA TAKOT KO, NAPALUHOD AKO AT NAGTAKIP NG MUKHA. TINAWAG AKONG MULI, ANIYA, “VIRGINIA, VIRGINIA, MASDAN MO AKO.” AYAW KO DAHIL SA TAKOT KONG MAMATAY. DAHIL SABI NG IMPO KO NOON, KAPAG NAKITA RAW NINUMAN ANG DIYOS MAMAMATAY ANG NAKAKITA. SUBALI’T MULI AKONG TINAWAG, ANG WIKA, “VIRGINIA, IKAW ANG MAGPAPATULOY NG IKATLONG DECADO NG AKING PAGKA-DIOS SA LUPA.”

HINDI AKO MAKASAGOT. SUBALI’T MAY NADAMA AKONG LAKAS NA NAGPATAAS NG AKING MUKHA. AT NAKATINGIN AKO SA MUKHA NG ATING PANGINOON. DOON AKO AY SUMAGOT, WIKA KO, “PANGINOON, PATAWARIN MO PO AKO. AKO PA BA AY KARAPAT-DAPAT SA INYONG KALOOBAN?” ISA PO AKONG MAKASALANAN.” SAGOT SA AKIN, “KALOOBAN KO ANG MASUSUNOD.” WIKA KO ULI, “PAANO KO PONG IIWANAN ANG AKING MGA ANAK. AKO PO ANG AMA AT INA NILA?” ANG SAGOT NG PANGINOON, “HINDI SILA MAGUGUTOM.” NANG AKING MARINIG ITO, DUMAPA AKO AT WINIKA KO, “SINO PO AKONG SUSUWAY SA INYONG KALOOBAN.” IYON LAMANG AT NADAMA KO ANG KAMAY NA NAPAKABANGO. NANG MARINIG KO ANG MGA AWITIN NG MALILIIT NA TINIG, “ALELUYA, ALELUYA!” AT NAWALA ANG PANGINOON. NAKITA KO ANG AKING ANAK NA NAKAHANDUSAY PA RIN. HINDI KO IPINAGTAPAT SA KANYA ANG NANGYARI SAPAGKA’T NAG-AALALA AKONG MASIRA ANG KANYANG PAGPAPARI. BUHAT NOON,HINDI KO MAWARI ANG NANGYAYARI SA AKIN.

LAGI NA LAMANG AKONG NAKUKUHA BILANG RECTORA, BISE O DI KAYA AUXIE. BASTA LAGI NA LANG AKONG KAILANGAN SA CURSILLO. HANGGANG ARAW-ARAW DUMARATING ANG MGA TAO NA KUNG SAAN-SAAN NANGGAGALING AT HUMIHINGI NG PAYO SA ESPIRITUNG DUMARATING SA AKIN.

NANG AKO AY MAG-RECTORA SA DAMBANANG KAWAYAN SA TIPAS, TAGUIG, RIZAL, AYON SA MGA KATULONG KO AT MGA KANDIDATO NANG KAMI AY NASA LOOB NG SIMBAHAN. (PAGKA’T PIETY ANG ROLLO, KAILANGANG MANALANGIN ANG RECOTORA PARA SA MGA CANDIDATES) AKO AY NAHILO. NAKITA RAW NILA NA AKO AY PUMUNTA SA HARAP NG TABERNACULO AT NANALANGIN. NANG HUMARAP AKO SA KANILA AY NAKITA NILA ANG MUKHA KO NA NAGING MUKHA NG PANGINOONG JESUS NA MAY KORONANG TINIK, TUMUTULO ANG DUGO.

KAYA’T NANG AKO AY MAGISING, ANG IBANG CANDIDATES AY NAGHUHUMIYAW: “DIYOS KO, PATAWARIN MO AKO,” HALOS AYAW MAGSIHINTO. NANG AKING LAPITAN AY LALONG NAGSISIGAWAN SA TAKOT. HINDI RIN AKO MAKAPANIWALA. SUBALI’T IPINAKITA NILA SA AKIN ANG KASUUTAN KO NA MAY DUGONG SARIWA. KAYA’T LUMUHOD AKO AT NAGDASAL, NA ANG WIKA KO, “ITO PO BA ANG KAGANAPAN NANG WINIKA NINYO SA AKIN?” ANG HALOS LAHAT NG KANDIDATO KO NA MATITIGAS ANG ULO AT MGA PROBLEMANG MGA MAGULANG AY NAGING MABABAIT. ITINAPON ANG MGA BISYONG DALA-DALA SA LOOB NG CURSILLO. NANG DUMATING ANG MANANITA, SIGAWAN AT HUMINGI NG TAWAD SA KANILANG MGA MAGULANG, KAYA’T ANG KLASENG IYON AY NAGING USAPAN NG MGA CURSILLISTA.

NAGPATULOY SA AKIN ANG BIYAYANG ITO. HINDI NA AKO NAKAPAGHANAP-BUHAY. SA LABAS NG BAHAY, HALOS BUONG MAGHAPON AY MAY BISITA KAMI NA NAKIKIPAG-USAP SA MAHAL NA INGKONG NA ITO ANG NAIS NIYANG ITAWAG SA KANYA.

NAGING RECTORA AKO SA ORION, BATAAN. NAGPAPAKITA MULI ANG MAHAL NA INGKONG TUWING KAMI AY NASA HARAP NG TABERNAKULO. AYON SA PAGKAKASABI NG MGA KANDIDATO KAPAG AKO AY NAGISING NA. DALAWANG LINGGO BAGO SUMAPIT ANG KLASE KO SA ORANI, BATAAN AY NAGULAT AKO SA SINABI NA HINDI RAW MATUTULOY ANG KLASE KO DAHIL HINDI ITO NAAPROBAHAN NG SECRETARIAT. ANG MASAKIT PA PINAPUNTA PA AKO SA PAMPANGA UPANG MAKIUSAP SA SECRETARIAT.

PAGDATING KO ROON AY NALAMAN KONG HINDI PALA NA-I-SUBMIT ANG AKING PANGALAN. ANG PAGKUHA RAW NG RECTOR O RECTORA AY NASA DISCRETION NG ADMINISTRADOR NG CURSILLO. HINDI NA AKO KUMIBO. MARAHIL ITO AY ISA SA AKING HUMILIATION. SUBALI’T NANG MALAMAN NG AKING MGA KABABAYANG CURSILLISTA ITO AY NAGKAISANG HINDI MAGBIGAY NG MGA KANDIDATO SA ORANI. PINAKIUSAPAN KO SILA AT SINABIHAN KO NA GANYAN TALAGA ANG NAGLILINGKOD SA DIYOS KASAMA ANG PAGSUBOK. AT NAUNAWAAN NAMAN NILA AKO.

NANG AKO AY HINDI MATANGGAP NG ADMINISTRADOR NG CURSILLO AY SA RECOLLECTION NAMAN AKO NAGLINGKOD. UNA PINULAAN AKO. BAKIT KO RAW TATANGGAPIN ANG RECOLLECTION, GAYUNG NAGING RECTORA NA AKO SA CURSILLO. SINABI KO SA MGA PUMULA SA AKIN, “SA DIOS WALANG MATAAS WALANG MABABA. LAHAT NG BAGAY SA DIOS AY KABABAAN.” AKO AY HINANGAAN NILA DOON KAYA HALOS LAHAT NG KAPATID KONG CURSILLISTA AY TUMULONG SA AKIN.

SUBALI’T NANG MAGKAROON KAMI NG HIGH-NOON SA LOOB NG SIMBAHAN SA HARAP NG TABERNAKULO, LAHAT NG MGA BATA AT ROLLISTA, PATI NA SI BRO. DADO DE GUZMAN AY NAGSABI NA AKO RAW AY TUMAAS SA HARAP NG TABERNAKULO. MAY ULAP SA ILALIM NG AKING PAA. NANG MAKITA NILA ANG MUKHA NG PANGINOONG JESUS NANAKAPAKO AT MAY KORONANG TINIK AY NAGWIKA ITO,“MGA ANAK MAGBAGO NA KAYO. HALIKAYO AT KAYO AY AKING HUHUGASAN.” NANG AKO AY MAGISING, NAGKAGULO SILANG LAHAT. ANG IBANG MGA BATA AY SUMISIGAW NG, “PATAWARIN PO NINYO KAMI.” SINABI NILA KAY FR. PINEDA ANG NANGYARI AT ANG GUSTO PA NG IBANG CURSILLISTA NA HINDI MAKAPANIWALA AY IHINTO ANG KLASE. SUBALI’T SABI NI FR. PINEDA NA MAHIRAP HATULAN ANG BAGAY NA IYON.

AKO MAN NG GABING DUMATING SI FR. MONTILLA, KASAMA KO SI BRO. JOE BAUTISTA AY NAGTANONG KAY FR. MONTILLA TUNGKOL SA NAGAGANAP SA AKIN. ANG WIKA KO, “BAKA AKO AY NAGKAKASALA O NAGBIBIGAY NG IPAGKAKASALA NG MGA TAO. TULUNGAN MO PO AKO, FATHER.” SAGOT NAMAN NIYA SA AKIN, “VIRING, HUMANDA KA SA LAHAT NG SAKIT NA DARATING SA IYO BUHAT NGAYON. SAPAGKA’T IKAW AY NAKATALAGANG MAGHIHIRAP. KUNG MAY MGA PARI NA HINDI MANINIWALA SA NAGAGANAP NA IYAN SA IYO, AKO AY NANINIWALA. KAYA’T PILITIN MONG MAGING MALINIS NANG HINDI MAWALA SA IYO IYAN.”

HINDI LAMANG KAY FR. MONTILLA AKO LUMAPIT NOONG PANAHONG IYON. ANG BATAAN AY NASASAKUPAN PA NG DIYOSES NG PAMPANGA. NAGPUNTA DIN AKO KAY MONSIGNOR EMILIO CENENCE. NAGPATULONG AKO PARA AKO AY MAOBSERBAHAN. SINABI KONG LAHAT ANG NAGAGANAP SA AKIN, KASAMA KO ANG IBANG KAPATID KO SA CURSILLO. NANG MARINIG NI MONSIGNOR ANG AKING SALAYSAY AY TININGNAN AKONG MABUTI AT SINABI NIYA, “MAPALAD KA, MARAMI ANG NAGHAHANGAD NIYAN. HIDNI NILA MATANGGAP NGAYON SA IYO DUMATING, MAGPASALAMAT KA” ANIYA. “SUBALI’T, HUWAG KANG MAGIGING MAYABANG. HUWAG MO RING HIHINGIN. KUNG TALAGANG DARATING IYAN, HINDI DAPAT HIHINGIN.”

KAYA’T NANG KAMI AY UMUWI AY MAGAANG-MAGAAN ANG AKING DIBDIB. MAGING SI FR. PINEDA AY LAGI NA LAMANG AKO ANG PAKSA SA MGA TAO AT KUNG ANO ANG NAGAGANAP NA IYON SA AKIN. TINAWAG AKO NI FR. PINEDA. ANG SABI NIYA SA AKIN AY NAGUGULUHAN ANG ISIPAN NG MGA CURSILLISTA. BINIGYAN AKO NG MORITORIUM NG AKING PAGRE-RECTORA. KUNG MASAMA RAW TALAGA ANG DUMARATING SA AKIN, HINDI ITO MAGTATAGAL. SUBALI’T KUNG MAGANDA AT TOTOO, ANO MAN ANG GAWIN NAMING PAGTANGGI AY MAGPAPATULOY ITO.

MULA NOON HANGGANG NGAYON, MAHIGIT NA DALAWAMPU’T LIMANG TAON NA ANG NAKALILIPAS. NARIRITO PA RIN AKO SA KALOOBAN NG PANGINOON. AKO AY DINALA NILA BRO. BAUTISTA SA MABATANG, ABUCAY, BATAAN. DOON LIBO-LIBONG TAO ANG NAPAGLINGKURAN NG MAHAL NA INGKONG. DOON MAN, AKO AY INUSIG NG MGA CURSILLISTA. LAHAT NG PARAAN AY GINAWA NILA PARA MASIRA AKO SA TAO. SUBALI’T NGA ANG TOTOO AY TOTOO. KAYA’T SIGURO PARA WALA NANG MAGKASALA SA MGA CURSILLISTANG IYON, MINARAPAT NA AKO AY MAPUNTA SA BUNDOK NA KUNG TAWAGIN AY SACRIFICE VALLEY.

DITO TUWING BIYERNES HANGGANG SABADO AY NAGLILINGKOD KAMI SA TAO. ANG AYAW MAGSIMBA AY PINAGSISIMBA NG ESPIRITONG DUMARATING SA AKIN. ANG MGA MASASAMA KUNG KANYANG NAARALAN AY NAGSISIPAGBAGO. SUBALI’T SABI SA BAHAL NA KASULATAN, “KUNG NASAAN ANG NAGBABANAL NARIYAN ANG TUKSO” O “TUKTOK MAN NG SIMBAHAN AY MAAARING PASUKIN NG DEMONYO.” SA LOOB NG PITONG TAON NAMIN DITO SA BUNDOK NA ITO, DUMATING ANG ISANG SIGWADA.

ANG ALFREDO TURLA NA IYON NA KASAMA KO AY NATUTONG MANLOKO. ANG MGA BABAING NANINIWALA O NAGTITIWALA SA KANYA AY GINAGAWAN NG HINDI MABUTI. AT KUNG PANGANGARALAN NG MAHAL NA INGKONG ANG MGA BABAENG NAGSUSUMBONG, AKO AY SASAKTAN AT HALOS TINATAGA. ITO AY IPINAGLIHIM KO SA AKING MGA ANAK. NAGTIIS AKO AT ANG PANINIWALA KO AY KABAHAGI ITO NG AKING PAGPAPAKASAKIT.

SUBALI’T NATAONG DUMATING SI FLORENTINO, ANG AKING ANAK. SA HARAP NIYA, AKO AY TATAGAIN DAHIL SA HINDI SIYA NAKIKILALA NI ALREDO. LUMABAN ANG AKING ANAK AT MUNTIK NG MASAKSAK NI FLORENTINO SI ALREDO. SA PANGYAYARING IYON DUMATING SA AKIN ANG MAHAL NA INGKONG AT WINIKANG BUMABA KAMI. HINDI NA NARARAPAT AKONG SUMAMA SA TALAGANG AYAW BUMUTI O SA MAKASALANAN. KAMI NGA AY BUMABA. SABI NG IBA NAMING KASAMA, LALO NA ANG MAYAMANG MGA TAGA-BALANGA, LUMABAN DAW AKO. BAKIT DAW AKO BABABA? BAKIT DAW HINDI MABIGYAN KAPARUSAHAN O PATAYIN ANG ALREDONG IYON, NG MAHAL NA INGKONG? HINDI KO RIN ALAM KUNG BAKIT. SUBALI’T ANG WIKA NIYA ANG DIYOS AY MAY SARILING PAMAMARAAN. HINDI MAAARING UTUSAN NG TAO. KAHIT NA NANG NABUBUHAY SI CRISTO, UMAALIS ITO KUNG INUUSIG. HINDI LUMALABAN. IYAN ANG DIYOS.

HUMIWALAY SA AMIN ANG MGA KAPANALIG NI ALREDO. SILA AY NAGSAMA-SAMA. PATULOY NILA AKONG SINISIRAAN SA LAHAT NG TAO. AKO AY HINDI NAHIHIYA KANINO MAN O NATATAKOT SA KANILA ANG AKING KINATATAKUTAN AY ANG MAHAL NA INGKONG NA NGAYON AY LAGANAP ANG KAPANGYARIHAN. ANO MAN ANG KANILANG SABIHIN O GAWIN, “PRAISE THE LORD!” HINDI AKO MAGDARAMDAM. BAHALA SA KANILA ANG PANGINOON.

SA KASALUKUYAN AY PATULOY NA NAGLILINGKOD ANG MAHAL NA INGKONG SA PAMAMAGITAN KO. MAHIGIT NA 5 MILYON NA ANG NATATAKAN NIYA AT LAGANAP NA ITO SA BUONG MUNDO. ITINAYO NA RIN NIYA ANG KANYANG SIMBAHAN, ANG APOSTOLIC CATHOLIC CHURCH (ACC) SA PAMAMAGITAN DIN NG ANAK KONG SI FLORENTINO NA NGAYON AY ISA NANG GANAP NA OBISPO AT PATRIARKA.

AT MARAHIL ITO RIN AY PAGSUBOK PA SA AKIN KUNG HANGGANG SAAN KO MADADALA ANG AKING PAGHIHIRAP. SANA PO SINO MAN ANG MAKABABASA NITONG SINUMPAAN KONG TALAMBUHAY AY IPAGDASAL AKO NA MAGING KARAPAT-DAPAT SA PAGPAPALA NG PANGINOON. AT KUNG SA KABILA NG AKING SINUMPAANG ITO AY HINDI PA RIN AKO MATATANGGAP, “ PRAISE THE LORD!” SA KAMAY MO PO PANGINOON KO INILALAGAY ANG LAHAT NG BUHAY KO, PATAWARIN MO PO AKO AT PATAWARIN MO RIN ANG MGA TAONG NAGMUMURA SA AKIN O NANINIRA.

AKO AY MALIGAYA SA KABILA NITO. SAPAGKA’T NABASA KO SA MABUTING BALITA NA ANG SINO MANG PAG-UUSIGIN DAHIL SA KANYANG PAGLILINGKOD SA DIYOS AY MAPALAD. SAPAGKA’T SA PAMAMAGITAN KO NATUTULUNGAN NG ESPIRITU SANTO, ANG MAHAL NA INGKONG, ANG MARAMING TAO. HAYAG SA MADLA NA MARAMI ANG MGA BABAENG NAGBIBILI NG ALIW AT KATAWAN, DAHIL SA SILA AY NAPANGARALAN NG MAHAL NA INGKONG SA PAMAMAGITAN NG AKING KATAWAN AY NAGSIPAG SISI AT NAG BAGONG BUHAY.

ANG AKING SINUMPAANG SALAYSAY NA ITO AY MANGYARI SANANG MAGING KALIWANAGAN NG ISIPAN NG LAHAT NG HINDI MAKATANGGAP O MAKAPANIWALA SA MGA NAGAGANAP NA ITO SA AKIN. AT WALA AKONG HINIHINGI SA INYONG LAHAT NG KINAUUKULAN. HUWAG NINYONG HATULAN NA KAMI AY HINDI KATOLIKO. ANG SINO MANG NAPAGLINGKURAN DITO AY HINDI HINIHINGIAN NG ANO MANG PERANG BAYAD KUNG HINDI SILA AY MAGSIMBA, MANGUMPISAL AT MAKINABANG DITO SA SACRIFICE VALLEY, BIYERNES AT SABADO NG AMING RITUAL SAPAGKA’T KAMING LAHAT AY KAILANGANG MAGSIMBA TUWING LINGGO SA BAWAT SIMBAHANG AMING PAROKYA.

SALAMAT SA DIYOS AT NAGKAROON AKO NG PAGKAKATAONG ISALAYSAY ANG ISANG PARTE NG AKING NARANASAN SA BUHAY……

GUMAGALANG,

SISTER MA. VIRGINIA P. LEONZON
(ORIGINAL SIGNATURE)

P.S.: ANG TALAMBUHAY NA ITO AY HALAW SA MISMONG BUHAY PAGPAPAHAYAG NG BANAL NA LUKLUKAN NA NAISULAT NOONG TAONG 1980.

In Loving Memory of our Beloved Mama, St.Maria Virginia...

HANDOG NA KAPILYA NG DIYOS

2010-04-26T20:30:00.000-07:00

Matagal na panahon naming inasam na magkaroon ng sariling kapilya sa aming lugar ng North Hills Village, Tigbe Norzagaray. Simula nuong taong 2002 nang kami magsimulang magkaroon ng sariling Misa dito sa aming barrio ay nagmagandang loob ang isang kapatiran na ipagamit ang kanilang lote para gawin naming kapilya.

Sa pagkakataong ito ngaung taong ito ay ipinahintulot ng Mahal na Ingkong at ng Mahal na Ina ng Del Carmel na ito ay maging ganap na kapilya ng Apostolic Catholic Church at ipagkaloob ang lote sa amin ng may-ari.

Sa aming mahabang panahon na paghahantay na ito ay maging ganap, Sa pagdalaw ng Mahal na Birhen ng Bundok Carmelo ay naisakatuparan namin ang aming ninanais na ito ay maisaayos at maging kaaya-aya sa paningin ng bawat isa sa amin at sa mga sanlibutan.

Nawa sa biyaya ng Mahal na Ingkong at sa pamamagitan ng aming patrona Ina Poon Bato ay patuloy naming magampanan ang aming mga tungkulin bilang hinirang ng Mahal na Ingkong.

MARAMING SALAMAT SA MGA TUMULONG AT SUMUPORTA!!!

HOLY WEEK IN SACRIFICE VALLEY - BATAAN

2010-04-05T06:23:00.000-07:00

Mga larawang kuha ng mga gawain sa Lupang Banal nitong nagdaang Mahal na Araw

Habang Nagprusisyon ang mga bagong Renew na Clerigo ng ACC papuntang puntod ng pinakamamahal na Matriarka

EASTER VIGIL

(Sabado de Gloria)

VIA CRUSIS

(Biyernes Santo)

SANTO INTIERO

(Biyernes Santo)

Habang nagdudulugan sa Santong Bangkay

LINGGO NG PALASPAS sa North Hills Village

2010-03-27T19:35:00.000-07:00

Makikita ang mga larawan ng ginawang pagdiriwang ng Linggo ng Palaspas sa Ina Poon Bato Chapel sa North Hills Village, Tigbe, Norzzagaray, Bulacan (March 28, 2010)

VIA CRUSIS sa North Hills Village

2010-03-27T19:20:00.000-07:00

Ave Maria Purissima!

Bilang paggunita sa pagpapakasakit ng ating Panginoong Hesukristo ang mga parishioner ng Ina Poon Bato Chapel, sampu ng mga tinatakan at mga hindi tinatakan ay nagkaisang magsakripisyo sa pamamagitan ng pag-eestasyon ng krus sa komunidad ng North Hills Village.

At dahil ang Apostolic Catholic Church ay may sarili nang Kapilya sa lugar na ito hindi maiiwasang mainanong ng marami bakit ang ating simbahan ay walang pag-eestasyon at iba pang gawain ng simbahan.

Kaya't minarapat ng mga parishioner (miyembro at hindi miyembro) na mag-estasyon kasabay ng pag-eestasyon sa Lupang Banal.

Sinimulan ang pag-eestasyon sa ganap na ika-3 ng hapon sa pamamagitan ng isang panalangin ng paghingi ng basbas ng Mahal na Ingkong at upang ang aming gagawing pag-eestasyon ay maging mabiyaya at naayon sa kalooban ng Mahal na Ingkong. Ito ay naganap noong ika-26 ng Marso, 2010 araw din ng Biyernes.

Makikita sa mga larawan ang mga naganap sa aming pag-eestasyon.

ARCHDIOCESE OF CENTRAL LUZON SEARCH FOR MR. & MS. VALENTINE 2010

2010-03-03T23:03:00.000-08:00

FEBRUARY 26, 2009

Post Valentine Search for Mr. & Ms. Valentine 2010

Querubin Alexis of Valenzuela & Hijasde Maria Glaiza

Diocese of Our Lady of Mt. Carmel grab the awards like:

Querubin Alexis got:

Mr. Valentine 2010

Man of the Crowd

Hijas de Maria Glaiza got:

3rd runner up

Ms. Photogenic

Darling of the Crowd

At ito naman ang ilan lamang sa mga supporters mula sa lalawigan ng Bulacan

Wala kang katulad Birhen ng Del Carmen!!!!!!

Video of Hijas de Maria Glaiza

Video of Querubin Alexis

Talent of Querubin Alexis Full Video

MARIAN CELEBRATION AT BULACAN DECEMBER 2009

2010-02-02T21:19:00.000-08:00

"MGA LARAWANG KUHA SA PAGDIRIWANG NG DIYOSESIS NG MAHAL NA BIRHEN NG BUNDOK KARMELO PARA SA PAGDAKILA SA KAPISTAHAN NG KALINIS-LINISANG PAGLILIHI KAY MARIA"
DECEMBER 6, 2009
(Sumapang Matanda, Lungsod ng Malolos, Lalawigan ng Bulacan)

FEAST OF THE BLACK NAZARENE AT SACRIFICE VALLEY

2010-01-09T06:05:00.000-08:00

January 9, 2010
2:00 P.M.

Short Video of this Celebration:

FEAST OF THE BLACK NAZARENE IN HOLY LAND
Pls. Watch this Video

PATRIARCH WITH RED COPE

2010-01-04T02:27:00.000-08:00

Photo Souvenirs of the blessed day of Ordination of Deacon Benjamin into priesthood of our congregation, Order of the Missionaries of the Holy Spirit (OMHS) in Canada. You can see in the photos our very own holy Patriarch John Teruel and the some of Armenian Orthodox congregation with their Patriarch| Bishop - they exchanged blessings and goodwill.

Japanese

私達の会合の聖職、カナダの神霊(OMHS)の宣教師の順序への執事のベンジャーミン聖職授与式の賛美された日の写真の記念品。写真で私達の自身の神聖な家長にジョンTeruelおよび家長を持つアルメニアの正統の会合のいくつか会うことができる| 司教-それらは天恵および好意を交換した。

Chinese(Traditional)
保祐的天的相片紀念品執事本傑明的整理到我們的會眾教士，聖靈(OMHS)的傳教士的命令裡在加拿大。您在相片能看我們自己的聖潔族長約翰Teruel和一些亞美尼亞正統會眾與他們的族長| 主教-他們交換了祝福和信譽。

Spanish

Recuerdos de la foto del día bendecido de la ordenación del diácono Benjamin en el sacerdocio de nuestra congregación, orden de los misionarios del alcohol santo (OMHS) en Canadá. Usted puede ver en las fotos nuestras muy para poseer a patriarca santo Juan Teruel y el algo de la congregación ortodoxa armenia con su patriarca| Obispo - intercambiaron bendiciones y voluntad.

Arabic

كهنوت من مجموعتنا, أمر من المبشرات من الكحول مقدّسة ([أمهس]) في كندا. أنت يستطيع رأيت في الصورنا جدّا امتلكت الأبّ مقدّسة جون [ترول] وال بعض من مجموعة أرمنيّة أرثوذكسيّة مع الأبّهم | أسقف - تبادل هم بركات وإرادة.

Italian
Ricordi della foto del giorno benedetto di Ordination del Deacon Benjamin in priesthood del nostro congregation, ordine dei missionari dello spirito santo (OMHS) nel Canada. Potete vedere nelle foto nostre molto per possedere il Patriarch santo John Teruel e gli alcuni del congregation ortodosso arminiano con il loro Patriarch| Bishop - hanno scambiato i blessings e la benevolenza.

HOLY COMMUNION & A(H1N1)

2009-12-29T23:05:00.000-08:00

PEPOSTING FROM Rev. Fr. Almiro Blogspot with Japanese translation.
Rev.からのPEPOSTING。フレーム。日本翻訳を用いるAlmiro Blogspot

Who's afraid of H1N1 virus when receiving the Most Holy Mysteries?
最も神聖なミステリーを受け取るときだれがH1N1ウイルスを恐れているか。

"In order to receive, we must have faith, but unfortunately sometimes our brothers and sisters with little faith put up obstacles to freely approaching tHoly Communion. Indeed when we are receiving the Body and Blood of our Lord, there is no fear, because “There is no fear in love; but perfect love casts out fear, because fear involves torment. But he who fears has not been made perfect in love.” (1 John 4:18). On the other hand, when we are afraid of anything: disease, accidents, misfortune, who do we ask for help?
「受け取るために、私達は信頼を持たなければならないが不運にも時々少し信頼の私達の兄弟そして姉妹は自由に聖餐にtHoly近づくことに障害を設置する。実際に私達が私達の主のボディそして血を受け取っているとき「愛に恐れがないので、恐れがない、; しかし完全な愛は恐れが苦しみを含むので、恐れを投げる。しかし恐れている彼はなされなかった愛で完全に」。 (1人のジョン4:18)。一方では、私達が何でもを恐れている時: 病気、事故、不幸、だれに私達は助けを求めるか。

Our Lord and Savior Jesus Christ.
私達の主および救助者イエス・キリスト。

Our Lord is here to bless us and help us, not to make us sick. With this kind of understanding, we can give the answer to ourselves. When we think about receiving the Body and Blood, we realize that there have been many diseases over the past 2000 years, most of them more serious and deadly than the H1N1 virus. However I believe that we should explain to the Faithful what there are receiving and why. After all, we clergy consume all the elements left after Holy Communion is offered, and according to my knowledge, I have never heard of a priest, deacon or bishop falling ill afterwards."
私達の主はここに私達を賛美し、私達を病気にしないのを助けることいる。この種類の理解を使うと、私達は私達自身に答えを与えてもいい。私達がボディおよび血の受け入れについて考えるとき、私達は過去の2000年にわたる多くの病気がずっとあることを、H1N1ウイルスよりおよび恐しく深刻な殆んど意識する。但し私は受け取っているそこにものが、そしてなぜ私達が忠実のに説明するべきであることを信じる。結局、私達は聖職者聖餐式が提供された、私の知識に従って、私は決してその後病気になっている司祭、執事または司教を聞いたあらないことは後all the要素を残消費し。「

The Real Presence
The doctrine of the Real Presence asserts that in the Holy Eucharist, Jesus is literally and wholly present—body and blood, soul and divinity—under the appearances of bread and wine. Evangelicals and Fundamentalists frequently attack this doctrine as "unbiblical," but the Bible is forthright in declaring it (cf. 1 Cor. 10:16–17, 11:23–29; and, most forcefully, John 6:32–71).
実質存在は
実質存在の主義神聖なEucharistに、イエス・キリストが現在ボディおよび血のパンおよびワインの出現divinityの下の精神および文字通りそして完全にあることを主張する。 Evangelicalsおよび根本主義者は「unbiblicalように頻繁にこの主義を」、攻撃するが、聖書はそれの宣言で率直である(cf。 1つのCor。 10:16 - 17、11:23 - 29; そして、最も力強く、ジョン6:32 - 71)。

The early Church Fathers interpreted these passages literally. In summarizing the early Fathers’ teachings on Christ’s Real Presence, renowned Protestant historian of the early Church J. N. D. Kelly, writes: "Eucharistic teaching, it should be understood at the outset, was in general unquestioningly realist, i.e., the consecrated bread and wine were taken to be, and were treated and designated as, the Savior’s body and blood" (Early Christian Doctrines, 440).
早い教父はこれらの道を文字通り解釈した。早い父の」要約キリストの実質存在の教授、早い教会J.の有名なプロテスタントの歴史家。 N. D. ケリーは、書く: 「Eucharistic教授、それは大将の現実主義者に着手でunquestioninglyあった理解されるべきである、すなわち、聖別されたパンおよびワインはあるために取られ、として、救助者のボディおよび血」扱われ、そして示された(早いキリスト教主義、440)。

From the Church’s early days, the Fathers referred to Christ’s presence in the Eucharist. Kelly writes: "Ignatius roundly declares that . . . [t]he bread is the flesh of Jesus, the cup his blood. Clearly he intends this realism to be taken strictly, for he makes it the basis of his argument against the Docetists’ denial of the reality of Christ’s body. . . . Irenaeus teaches that the bread and wine are really the Lord’s body and blood. His witness is, indeed, all the more impressive because he produces it quite incidentally while refuting the Gnostic and Docetic rejection of the Lord’s real humanity" (ibid., 197–98).
教会の最初の頃から、父はEucharistのキリストの存在を参照した。ケリーは書く: 「Ignatiusは丸くそれを宣言する。 . . [t]彼はであるイエス・キリストの肉、コップ彼の血パン粉でまぶす。明らかに彼は厳しく取られるべきこの写実主義を意図するなぜなら彼はDocetistsのに対して彼の議論のそれに基礎を」キリストのボディの現実の否定する。 . . . Irenaeusはパンおよびワインが実際に主のボディおよび血であるように教える。彼の証人は主の実質の人間性のGnosticおよびDoceticの拒絶を"論駁している間彼がそれをかなり付帯的に作り出すので、全く、より印象的である(ibid.、197-98)。

"Hippolytus speaks of ‘the body and the blood’ through which the Church is saved, and Tertullian regularly describes the bread as ‘the Lord’s body.’ The converted pagan, he remarks, ‘feeds on the richness of the Lord’s body, that is, on the Eucharist.’ The realism of his theology comes to light in the argument, based on the intimate relation of body and soul, that just as in baptism the body is washed with water so that the soul may be cleansed, so in the Eucharist ‘the flesh feeds upon Christ’s body and blood so that the soul may be filled with God.’ Clearly his assumption is that the Savior’s body and blood are as real as the baptismal water. Cyprian’s attitude is similar. Lapsed Christians who claim communion without doing penance, he declares, ‘do violence to his body and blood, a sin more heinous against the Lord with their hands and mouths than when they denied him.’ Later he expatiates on the terrifying consequences of profaning the sacrament, and the stories he tells confirm that he took the Real Presence literally" (ibid., 211–12).
「教会が救われる、Tertullianは`として規則的にパンを主のボディ」。記述するかどれをによるHippolytus `のボディそして血を」は話し変えられた異教徒、彼はEucharistの主のボディの豊かさで気づく、`与える、すなわち」。彼の神学の写実主義は洗礼のようにちょうどボディが水と洗浄される肉体と精神の親密な関係に基づいて議論で精神が神で」。満ちているように精神が清潔になる従ってEucharistの`で肉はキリストのボディおよび血に与えるように、明るみに出る、明らかに彼の仮定は救助者のボディおよび血が洗礼水実質であることである。キプロス島人の態度は類似している。苦行をしないで聖餐を要求する経過したクリスチャンは彼の体および血に、彼を」。否定したときに彼は宣言する、`暴力、彼らの手を搭載する主に対してより凶悪な罪および口をよりする彼が実質存在を"文字通り取ったことを彼が言う物語および後で彼は秘跡の冒涜の恐い結果のexpatiates、確認する(ibid.、211-12)。

Ignatius of Antioch :
AntiochのIgnatius:

"I have no taste for corruptible food nor for the pleasures of this life. I desire the bread of God, which is the flesh of Jesus Christ, who was of the seed of David; and for drink I desire his blood, which is love incorruptible" (Letter to the Romans 7:3 [A.D. 110]).
「私はcorruptible食糧のためのこの生命の喜びのための好みを有しない。私はデイヴィッドの種だった、イエス・キリストの肉である神のパンを望む、; そして飲み物のために私は" incorruptible愛である彼の血を望む、(Romans 7:3 [A.D.への手紙。 110]).

ANNOUNCEMENT

2009-12-21T19:01:00.000-08:00

“Pax Domini Tecum!” Greetings of Peace and Joy!

The Order of the Missionaries of the Holy Spirit (OMHS) of the Apostolic Catholic Church (ACC) will be having a solemn consecration for the Ecclesiastical Office of Archbishop at the National Shrine of Ina Poon Bato, on March 29, 2010.

In this regard, Most Rev. Domingo Domingo R. Tondag, D.D., OMHS, an elected candidate being inspired and guided by the Holy Spirit, Our Beloved Ingkong, is looking for a benevolent and kind hearted Sponsors like you, that will support and assist him morally, spiritually and financially in his journey to this higher realm of service to God and His people.

Saint Paul said to the Romans 2:6 “For God will reward every person according to what he has done…”, The Lord promised that anyone who would share, help and be a part of this noble and sacred task for man’s salvation will be rewarded ten times fold of blessings.

Rest assured that the congregation will pray for your family and endeavors, that the Most Gracious and Loving Lord will shower His blessings abundantly. Thank you very much and whatever kindness you would extend to the elected candidate will be highly appreciated. Thank You.

Sincerely yours,

Most. Rev. Domingo Domingo R. Tondag, D.D., OMHS
Candidate
Cellphone No. 09196130612

Bishop of Diocese of Our Lady of Guadalupe
&
Former Bishop of Diocese of Our Lady of Mt. Carmel
(Province of Bulacan & Valenzuela City)

x-mas gift giving

2009-12-19T19:00:00.000-08:00

December 20, 2009 - 8:00AM

Sa isang payak na lugar ng North Hills Village na kung saan ay naroon ang kapilya ng Ina Poon Bato ay nagdaos ng x-mas party na pinasimulan ng isang banal na misa at sinundan pagbibigayan ng kaunting biyaya para sa mga kapatid nating kapus-palad, na sa diwa ng pagbibigayan ang bawat pamilya ay magsasama ng isa pa nilang kapitbahay upang mahandugan din ng biyayang nabanggit. (ang nasabing kaloob na biyayang iyon ay mula sa kagandahang loob ni 3rd Order Urdina ng Japan)

Pagkatapos ay sinundan ng maikling programa at nagbigay ng isang awiting handog si Rev. Fr. Nomer Ferdimar C. Sumala, OMHS na siyang tumatayong kura paroko ng nabanggit na kapilya at pagkaraan ay sama-sama at masayang pinagsalusaluhan ng lahat ang mga pagkaing inihanda na galing din mismo sa mga tinatakan at mga parokyano ng kapilya.

Narito ang ilang mga larawan ng pagbibigayan ng kaunting biyaya sa diwa ng kapaskuhan

Sis. Lina (sanlibutan)

Bro. Salvador (dating SPPC President ng Sto. Rosario Chapel)

Apo Celestia

Sis. Jennifer (sanlibutan)

Habang umaawit si Fr. Nomer ng "O Holy Night"

Purihin ang Mahal na Ingkong at Mahal na Birheng Maria Ina Poon Bato!!!

MALIGAYANG PASKO AT MASAGANANG BAGONG TAON!

MIRACLE PHOTO'S

2009-12-10T16:44:00.000-08:00

Habang nagmamañanita si Fr. Nomer, Ferdimar C. Sumala, OMHS ay kinunan ng litratista at nang ito ay mai-develop ay nakita na lamang ang hugis ng isang tao na parang nagtataas ng ostia.
Ito ay kuha nuong July 25, 2009.

Mañanita - tradisyon ng mga tinatakan ng Mahal ng Ingkong na kung saan ay ginugunita ng bawat tinatakan ang kaarawan kung kailan naipagkaloob ang banal na tatak at gabay sa bawat hinirang.

Isang pangyayari na pinapatunayan na ang lahat ng tinatakan ng Mahal na Ingkong ay may banal na tatak na gumagabay at sa oras na ito habang nagmamañanita ay tunay na nakikipag-ulayaw ang banal sa kanyang luklukan.

Isang pangyayari ang naganap nuong October 11, 2009 habang nagmimisa para sa pasasalamat ng ika 63 taong kaarawan ng Ama ni Fr. Herbert at sa oras ng pagsusubo ng komunyon ni Fr. Emilio Arturo Costillas, OMHS sa isang luklukan ng Serafines na si CAli (pamangkin ni Fr. Herbert) ay kinunan ng isang luklukan din ng Anghelita. Ang nabanggit na Digital Camera ay pag-aari ng kaibigan ni Fr. Herbert, na kaya lamang lumuwas ng Maynila galing ng Mindanao ay para magpatatak nuong Oct 10, 2009.

Makikita sa larawan na nagliwanag at naging kulay ginto ang ostiang isinusubo (hindi basta ostia sapagkat sa simbahang Apostolic Catholic Church ay isinasawsaw sa alak ang ostia) na nanggaling pa mismo sa isang pari na minsan ay nakaranas ng isang malaking pagsubok sa kanyang kaganapan bilang isang pari. At kung inyong mamasdang mabuti at ilalapit ay maaaninag ang mukha ng ating Panginoong Hesus na nakaharap sa nagliliwanag na Ostia. Ito ay maaaninag sa damit ni Fr. Herbert na siyang humahawah sa Chalice.

Minamahal kong mga kapatid, isang pagpapatunay lamang na ipinapakita sa larawang ito na ang Diyos ay nananahan sa Simbahang Apostolic Catholic Church at tunay na sagrado ang komunyon na idinudulot ng mga kaparian ng Order of the Missionary of the Holy Spirit.

CARMELITE'S KNIGHT

2009-12-07T04:58:00.000-08:00

MABUHAY ANG MGA BAGONG TALAGANG MGA LINGKOD SA ALTAR NG DIYOSESIS NG BIRHEN NG BUNDOK KARMELO!

DIOCESE OF MT. CARMEL KNIGHTS OF THE ALTAR
with Rev. Fr. Armando Richard Lamsen, OMHS &
Rev. Fr. Nomer Ferdimar C. Sumala, OMHS
December 5, 2009
9:00am
Valenzuela City

VIVA! LA INMACULADA CONCEPCION!!!

2009-11-09T22:57:00.001-08:00

Ang simbahan ng “Apostolic Catholic Church” (ACC) ay nagdiriwang ng taunang kapistahan ng “Inmaculada Concepcion”. Ito ay pinangungunahan ng mga kapatiran at miyembro ng “Confradia” na itinatag sa pamamagitan ng “foundress” na si Sta. Ma. Virginia P. Leonzon. Mas kilala ang pangalan ng samahan sa “National Block Rosary Convention” at ito ay naging “International” dahil ito ay ipinagdiriwang din ng mga kapatiran at miyembro nito sa Hong Kong, America, Canada, Australia, Japan at ibang pang bansa na kung saan ay may miyembro nito. At dahil sa pamimintuho sa Mahal na Birhen ay nagtayo ng Basilica para dito na kinabibilangan ng mga probinsiya o rehiyon at bansang miyembro nito na may kanya-kanyang imahen.

Ang kapistahan ay madalas na ginaganap ng pangkalahatang pagtitipon ng lahat ng miyembro ng ACC at pagsasama-sama ng lahat ng Imahen ng bawat rehiyon sa Luneta. Sa pagkakataong ito ay ipagdiriwang ang kapistahan sa kauna-unahang pagkakataon sa bawat rehiyon (diyosesis).

Ang napiling lugar ng pagdarausan ng kapistahan ay sa Malolos, Bulakan na kung saan ang lahat ng kasapi ng Diyosesis ay tunay na sumosuporta sa pagdiriwang na ito. Sana ay makaisa namin kayo at idalangin natin, na sana ay magkaroon tayo ng masaganang pamumuhay, mapayapa at matiwasay na bansa. Sa lahat ng mga namimintuho sa Mahal na Birhen lalo’t higit sa “Inmaculada Concepcion” ay inaanyayahan namin kayo na makiisa.

Patnubayan nawa tayo ng Poon Maykapal at ipamagitan tayo ng Mahal na Birhen sa ating mga panalangin.

Viva La Inmaculada Concepcion!!!

APOSTOLIC CATHOLIC CHURCH
Diyosesis ng Birhen ng Bundok Karmelo
Lalawigan ng Bulakan at Lungsod ng Valenzuela

DAKILANG KAPISTAHAN NG KALINIS-LINISANG PAGLILIHI KAY MARIA 2009
Ika - 6 ng Disyembre 2009
ika 9 ng umaga
Lungsod ng Malolos, Lalawigan ng Bulakan

Sa Pangunguna ng:

Kanyang Kabunyian + Juanario Arvin V.T. Soriano, D.D., OMHS
Arsobispo ng Gitnang Luzon
Apostolic Catholic Church

NOVENA MASS
5pm - Rosary / Novena
6pm - Mass
Nobyembre 27 - Disyembre 5, 2009
261 Sumapang Matanda, Malolos, Bulakan

HERMANA MAYOR 2009

Sis. Lina C. Asmerom

PRIMERA HERMANA'S

Sis. Teresita L. Quinilitan
Sis. Jo-an Regencia
Sis. Melencia S. Gonzales
Sis. Araceli J. Logan
Sis. Engracia Villaseñor
Sis. HJosefina de Jesus
Sis. Lina R. Ragandap
Sis. Ofelia A. de Leon
Sis. Maria Theresa Abcede
Sis. Florencia Fernando
Sis. Ileumenada Kalalang
Sis. Beata Ceresa
Sis. Solicidad Landayan

SEGUNDA HERMANO'S & HERMANA'S

Bro. Antonio Romano S. Roxas
Bro. Alfredo G. Quinilitan
Bro. Bayani Bartolome
Bro. Romulo D.G. Daluz
Sis. Benita C. Estrada
Sis. Teresita C. Espiritu
Sis. Violeta dela Cruz
Sis. Corazon M. Ignacio
Sis. Marina L. Yosa
Sis. Evelyn Sebastian
Sis. Gloria Yambao

GLORIA IN EXCELSIS DEO! November 1, 2009

2009-11-03T18:26:00.000-08:00

Ave Maria Purissima!

Muli sa kauna-unahang pagkakataon pagkalipas ng halos limang(5) taon ng paghihintay ay muling naganap sa lupang banal (Sacrifice Valley) ang mga hinirang ng Mahal na Ingkong sa kapistahan mismo ng mga banal!

Tunay na ikinagalak ng bawat hinirang ang pagkakataong ito, sapagkat labis-labis ang kasabikan ng bawat isa na makaganap muli sa araw na itinakda ng Mahal na Ingkong, anuman ang maging balakid, katunayan sa araw na ito ay nakataas ang Storm Signal No. 3 sa Central Luzon ngunit ito ay hindi naging hadlang para tupdin ng mga tinatakan ang kanilang pakikipagniig sa kanilang mga banal na tatak na kaloob ng Mahal na Ingkong.

Narito ang larawan ng mga bagong hihiranging mga luklukan ng mga Banal sa kauna-unahang pagkakataong muli pagkalipas ng halos 5 taon na paghihintay.
Mayroong 62 bagong hihiranging kandidato sa araw na ito.

Makikita rin ang pag - mañanita ng mga tinatakan sa araw ng kanilang mga banal!
Dito ay binibigyan ng pagkakataon ng Mahal na Ingkong na magkasama ang kanilang mga banal at ang hinirang na luklukan nito.

Sa oras ding ito ay inihayag ng Mahal na Ingkong na ang pasimula ng kaganapang ito sa lupang banal ay patuloy nang magaganap tuwing araw ng biyernes at sabado sa Nature's Basilica ng Sacrifice Valley!

Nawa mga minamahal kong mga kapatid na hinirang ng Mahal na Ingkong, ako po ay labis na nagagalak sa muli nating pagtungtong sa lupang banal at upang patuloy itong maganap ay suportahan natin ang Misyong ito ng Mahal na Ingkong sa pangunguna ng ating pinakamamahal at ginagalang na Patriarka ng ating Simbahan, ang Kanyang Kabanalan + Dr. Juan Florentine L. Teruel, Phd. P.P.

Mabuhay po tayong lahat at pagpalain tayong lahat ng Mahal na Ingkong!!!

Mayroon ding mga Video ng kaganapan sa link na ito:

Kapistahan ng Mga Banal sa Sacrifice Valley 1
Kapistahan ng Mga Banal sa Sacrifice Valley 2
Kapistahan ng Mga Banal sa Sacrifice Valley 3

revnomeromhs

BAGYONG ONDOY

2009-10-03T21:27:00.001-07:00

Noong ika-26 ng Setyember, 2009, ang bagyong si Ondoy ay nagdulot ng malakas na pagbuhos ng ulan sa Metro Manila at mga kalapit na bayan. Sa loob lamang ng ilang oras, nagbaha sa iba't ibang lugar at nagbunga ito sa pagkasawi at pagkawala ng tahanan at kabuhayan ng maraming Pilipino.

Sa aking karanasan habang ako ay bumibiyahe gamit ang aking Motorsiklo galing ng Hagonoy patungo ng aking tahanan sa Norzagaray, Bulacan ay akin ding naranasan ang lupit ng bagyong ondoy, ang lakas ng ulan at hangin na dulot nito. Nang ako ay makarating sa Balagtas ay dun ko naranasan ang hirap sapagkat nagsisimula nang tumaas ang tubig sa kalsada nito na nag-uugnay sa Balagtas at Bocaue. Sa pagkakataong ito ay talagang hindi na ito maraanan ng mga sasakyan sapagkat umabot na ito hanggang beywang kaya't nagpasya na lamang akong bumalik papuntang Baliwag upang duon na lamang magdaan patungo sa aming Bayan ng Norzagaray. Subalit ng ako'y makasapit sa Bayan ng Angat, Bulacan ay talaga naman akong nanlumo sapagkat nakita kong lagpas tao na ang tubig baha sa isang baranggay duon at wala na kahit anong sasakyan ang makaraan duon.

Tumawag ako sa kasama kong pari at nanghingi ng cellphone number ng mga Apo's na kanyang nasasakupan sa parteng Pulilan at Plaridel upang kahit papaano ako at makapagpahinga muna roon. Subalit wala akong nakontak sa mga iyon sapagkat ang ilan ay na-stranded na rin sa Manila at nagsimula nang magloko ang mga signal ng cellphone sa mga oras na iyon.

Mabuti na lamang ay naalala ko ang telepono ng aking dating kaklase na nakatira ngayon sa Baliwag at hindi ako nahirapang maki-usap at hanapin ang kanilang bahay.

Salamat sa Mahal na Ingkong sapagkat hindi Niya ako pinabayaan sa oras ng trahedyang ito at binigyan Niya ako ng masisilungan sa oras ng aking pangangailangan sa humigit kumulang 4 na oras akong bumibiyahe ay gutom, pagod at pagkabasa ang aking sinapit.

Kinabukasan ay naka-uwi na ako sa aming tahana at nakapagmisa ako sa lugar na aking pinagmimisyunan.

Mga kapatid, maraming pangyayari sa ating buhay na minsan malupit ngunit pagkukunan natin ng aral at kakikitaan natin ng magandang resulta lalo't higit sa pagkakaisa ng mga mamamayan. Napapanood natin ang ilang mga kababayan nating nagpakabayani sa oras ng kagipitan, ang ilan pa sa kanila ay nagbuwis pa ng kanilang buhay, marami rin sa ating mga kabababayan ang naglahad ng kanilang tulong pinansyal at tulong materyal upang madulutan ang marami nating mga kababayan na nakaranas ng trahedyang ito na tunay naman nating napapanood sa alin mang estasyon ng telebisyon at mapapakinggan sa alin mang estasyon din ng radyo.

Maraming grupo ang naglahad din ng kanilang tulong, kabilang na rito ang ating Inang Simbahang Apostolic Catholic Church sa pangunguna ng ating pinakamamahal na Patriarka Dr. + Juan Florentino L. Teruel, P.P.

Mayroon akong isang kaibigan at itinuring na rin nakatatandang kapatid na kasapi ng 3rd Order Community ng Order of the Missionaries of the Holy Spirit na nakabase sa Japan na walang iba kundi si 3rd Order Member Urdina, Rosita S. Asanuma, OMHS ang naglahad ng kanyang tulong kabilang na rito ang pagbibigay ng relief sa lugar na nasasakupan ni Bishop Domingo, Domingo Tondag, D.D., sa Cainta Rizal at sa nasasakupan ni Fr. Celso, Oliver R. Yosa, OMHS. sa Bocaue, Bulacan na ang inyong abang lingkod ang tumulong sa pagbabahagi at pamimili ng mga relief na aming ipinamigay sa lugar na nabanggit. Ito ay sinimulan namin sa pamamagitan ng Isang Misa Pasasalamat at Pagkatos ay pamamahagi ng kaunting tulong na kanilang mapapagsaluhan.

Sa trahedyang ito nakakitaan ang Pilipino ng tunay na pagkaka-isa at sa pagkakaisang ito ay nagkakaroon tayo ng tunay na lakas sa tulong at awa ng Mahal na Ingkong.

Reb. Padre. Nomer, Ferdimar C. Sumala, OMHS.

SACRIFICE VALLEY

2009-09-23T17:37:00.000-07:00

Ang Bagong Jerusalem

Pagkatapos nito, nakita ko ang isang bagong langit at isang bagong lupa. Wala na ang dating langit at lupa, wala na rin ang dagat. At nakita ko ang Banal na Lunsod, ang Bagong Jerusalem, bumababang galing sa Iangit buhat sa Diyos, gaya ng babaing ikakasal, gayak na gayak sa pagsalubong sa lalaking mapapangasawa Niya. Narinig ko ang isang malakas na tinig mula sa Trono na nagsabi: "ngayon ang Tahanan ng Diyos ay nasa piling na ng mga tao! Mananahan Siyang kasama nila at sila'y magiging bayan Niya. Makakapiling nila ng palagian ang Diyos at Siya ang magiging Diyos nila". (Pahayag 21:1-3)

Ang Sacrifice Valley ay nasa pagitan ng bulubundukin ng Hermosa at Dinalupihan, Bataan. Ito ay isa sa dalawampu't isang barangay ng Hermosa at tinitingalang isang modelong lugar. Ito ay idinek!arang "Pilgrimage Capital of Bataan" noong ika-30 ng Hulyo taong 2002. Unang nakilala ang lugar na ito bilang Sacrifice Valley Kilusang Katoliko, isang samahan na may layuning ibalik ang tao sa Diyos. Ito ay itinatag ng MAHAL NA INGKONG sa pamamagitan ng Banal na Luklukan, Santa Maria Virginia P. Leonzon. Narehistro ang samahang ito sa Securities and Exchange Commission bilang "First International Sacrifice Valley Kilusang Katoliko, Inc. (FISVKK, Inc.)" hanggang sa itatag ng MAHAL NA INGKONG ang simbahan mula sa samahang ito sa pamumuno ng Kanyang Kabanalan, Dr. +John Florentine L. Teruel, P.P., Patriyarka ng APOSTOLIC CATHOLIC CHURCH (ACC).

Sino ang Mahal na Ingkong?

Tayo ay nananampalataya na may iisang Diyos sa Tatlong Persona, iisang Diyos subalit may tatlong kaganapan. Gumanap ang Diyos bilang Ama na Siyang Lumikha ng lahat ng nilalang sa langit at sa lupa at sa lahat ng bagay. Nagpatawag Siyang YAHWEH sa salitang Hebreo o JEHOVAH sa salitang Griyego na may kahulugang "AKO AY AKO NGA". Nilikha Niya ang mga anghel at mga banal at ang langit na tahanan nila na magiging tahanan din naman ng mga taong umiibig at karapat-dapat sa Kanya na nilikha Niya dito sa lupa upang siyang magpalaganap ng Kanyang pag-ibig at magsakatuparan ng Kanyang Plano. Subalit nagkasala ang tao at lumihis sa Kanyang Kalooban. Nawala sa grasya ng Diyos ang tao. Ninanais pa rin ng Diyos na ibalik ang tao sa Kanya at ipinahayag Niya ang Kanyang piano ng pagliligtas sa tao at Ito ay sa pamamagitan ng pagkakatawang-tao ng ikalawang Persona ng Diyos na tinawag na Kristo, isang salitang Griyego na ang kahuluga'y Manunubos na Siyang magpapasan ng lahat ng kasalanan ng tao. Siya'y isinilang ng Kalinis-linisang Birheng Maria, ang Ina ng Diyos. Ito ang ikalawang kaganapan ng Diyos. ipinahayag ng ating Panginoong Jesukristo na Siya at ang Ama ay iisa. (Ex 3:14). At sinabi rin Niya, bago pa naging tao si Abraham "AKO'Y AKO NGA". (Jn 8:58). Siya ay nagpakasakit, ipinako sa krus, namatay ng dahil sa pag-ibig sa sangkatauhan ngunit muting nabuhay at umakyat sa langit sa Kanyang Kaluwalhatian. Sa kanyang paglisan, ipinangako Niya sa Kanyang mga alagad na hihilingin niya sa AMA na ipadala ang ESPIRITU SANTO at Siya ay makakasama nila hanggang sa wakas ng panahon. Nanaog ang ESPIRITU SANTO sa lupa at isinilang ang Simbahan na nagsimula sa Jerusalem, Antioquia, Alexandria, Constantinopla, Roma, Gresya, Moskow hanggang sa makarating ang pananampalatayang Kristyanismo dito sa ating bansa. Nakasaad sa Banal na Kasulatan na sinabi ng Diyos: "sa huling panahon ay ibubuhos ko ang Aking Espiritu sa lahat ng laman". Sa ikatlong kaganapan ng Diyos, Siya'y ESPIRITU, walang laman at walang buto. Kaya't kinailangan Niya ng Tsang "Tahanan" o "Luklukan" upang magawa Niya ang Kanyang Kaganapan at maipahayag Niya ang Kanyang mensahe sa tao (Jer 31:31-32).

At natagpuan Niya ang isang matibay at matiising Esposa sa dulong Silangan nq Asya, sa bansang tinaguriang "Perlas ng Silangan", ang Pilipinas na bansa ng pananalangin (Mt 21:43, Is 25:14-15). Nagpatawag ang Espiritu Santo sa abang pangalan na "INGKONG" (Rev 3:12-13), isang salitang Pilipino na ang kahuluga'y ninuno ng lahat ng angkan o siyang pinagmulan ng lahat. Kung ating pag-aaralan, ang Pangalang "INGKONG" na ginagamit ng ESPIRITU SANTO ngayon ay katumbas ng salitang "AKO AY AKO NGA" na Siyang Simula at Wakas. Ayon sa Kanyang mensahe, Siya'y isang matandang pulubi na namamalimos ng mga kasalanan ng tao upang muling makapagbagong-buhay. Tinawag Siyang MAHAL NA INGKONG bilang paggalang at pagsamba sa Kanya.

Nagsimula ang kaganapan ng MAHAL NA INGKONG sa Patriyarka ng Simbahan, ang Kanyang Kabanalan, Dr. +John Florentine, P.P. noong siya'y seminarista pa lamang sa San Jose Major Seminary, Ateneo de Manila University, Katipunan, Quezon City. Noon ay mga alas singko y medya ng umaga nang isang tila matandang ermitanyo ang Iumapit sa kanya at nagsabing "Anak, maari mo ba akong tulungan?", Sumagot naman ang seminaristang si John, "kung ang hinihingi po ninyong tulong ay para sa ikaliligtas ng sangkatauhan, gawin po ninyo sa akin ang nararapat". Pagkatapos nito'y biglang nagbagong-anyo ang matanda at naging Panginoong Jesukristo ng buong-buo. Natagpuan na lamang ni John ang sarili na nakaluhod, luhaan at nakayakap sa tuhod ng Panginoon na noo'y nakita niya ang mga paa na hindi na nakalapat sa lupa. Sinabi sa kanyang itaas niya ang kanyang paningin upang malaman at makilala niya kung sino talaga ang kaharap niya. Sumunod siya, tumindig at siya'y napasigaw ng malakas, "Panginoon ko at Diyos ko". Inutusan siyang tumayo at sinabihang makinig na mabuti: "Mapalad ka, anak, sapagkat umabot ka sa huling patak ng aking dugo sa kalbaryo". Sa gayo'y itinaas ng Panginoong Jesukristo ang Kanyang Kanang Kamay sa langit habang ang kaliwa nama'y nasa balikat ni John at sinabing "Ama, sa lyo Ko inihahabilin ang kanyang kaluluwa". Nang magkagayo'y napakita sa langit ang isang matandang lalaking mahaba ang balbas at iniunat ang kanang kamay sa ulo ni John. Nagpatuloy sa pangungusap ang Panginoong Jesukristo kay John: "mula sa iyo at sa lahi mo, ang Bagong Jerusalem ay matatatag at ang Ikationg Tipan ay masusulat". Nagpakilala sa kanya ang Panginoon hindi bilang Panginoong Jesukristo kundi bilang INGKONG. Mula noon, sa loob ng isang taon at kalahati, maraming mga baggy na hindi pangkaraniwan ang nagaganap sa seminaristang si John. Sa pamamagitan ng "trance" siya ay nakapanggagamot, nangangaral at nagbebendisyon at nararanasan niyang dalhin siya sa iba't-ibang lugar upang magmisyon. Pagkatapos ng "trance", makikita na lamang niya ang sarili na nasa ibang lugar na. Sa mga panahong nauuwi ang seminaristang si John sa kanilang tahanan, habang ito'y natutulog, ginagamit ng MAHAL NA INGKONG ang kanyang katawan at kinakausap ang kanyang in Nangyari ito ng makaikatlong beses. Aniya, "Maria Virginia, sa takdang panahon, ikaw ay hihirangin ko at gagamiting Luklukan". Sa tatlong panawagang ito ng MAHAL NA INGKONG, umiiyak at nakikiusap na sumagot si Sis. Maria Virginia, "huwag po, marami akong anak, hindi po ako karapat-dapat, makasalanan po ako, may higit na banal sa akin. Nandiyan ang mga pari at mga madre. Marami po akong anak na dapat gabayan. Papaano na po ang arcing kabuhayan?" Sa lahat ng tugon na ito'y iisa lamang ang sagot ng Panginoon, "Kalooban Ko ang masusunod".

Bago tuluyang ilunsad ang "cursillo" sa bansa, sa utos ng Kanyang Kabunyian, Rufino Cardinal Santos, D.D., sinubok muna ito sa mga may potensyal na lider kabataan, sa mga opisyales ng Student Catholic Action (SCA) mula sa iba't-ibang pamantasan at kolehiyo ng Maynila. Sa loob ng paklaseng ito, dito nagpasya si John na paglabas niya ng "DIASPORA" class na iyon bilang pasasalamat sa Diyos sa lahat ng biyaya Niya, ay magpapari siya't papasok sa seminaryo. Dahil dito, napagpasyahang tagumpay ang paklase at ito’y nagbigay ng daan sa cursillo dito sa Pilipinas.

Nang ilunsad ang cursillo sa "Pilipinas, isa si Sis Viring sa mga naging aktibo sa kilusang ito. Pagkatapos niyang tanggapin ang katibayan ng pagtatapos sa "Carmel", Angeles City, siya ay nangalap ng mga kaibigan at kamag-anak upang sumapi sa cursillo at magkaroon ng bagong sigla sa "bagong-buhay" kristiyano.

Noong mga huling buwan ng taong 1970, naitalaga si Sis Viring na maging rektora sa Tsang "cursillo class" na pambabae sa Tipas, Taguig, Rizal doon sa "dambanang kawayan" na ang kura paroko ay si Rev. Fr. Ben Villote. Bago niya ibigay ang kanyang panayam bilang rektora ng paklaseng yaon, lumuhod siya sa harap ng tabernakulo at pagtayo niya't pagharap sa buong klase ay nakita siya na balot ng maputing ulap at siya'y iniangat hanggang kapantay ng tabernakulo. Idinipa niya ang kanyang kamay at hindi na si Sis. Viring ang kanilang nakita kundi ang Panginoong Jesukristo na duguan. Naghiyawan, iyakan ang mga tao sa pag-aakalang katapusan na ng mundo sapagkat nakita nila ang mukha ng Panginoong Jesukristo. Pagkatapos nito'y bumagsak siya at nang siya'y magkamalay nakita niyang dinadaluhan siya ng mga tao at nakita niya na may bahid dugo ang kanyang damit at katawan. Tinanong niya ang mga naroroon kung anong nangyari at sinabi nila sa kanya na nakita nila ang Panginoong Jesukristo sa katauhan niya. Magmula noon ay hindi na nakapagtrabaho si Sis. Viring sapagkat lagi ng sumasakanya ang Mahal na Ingkong at naglilingkod sa tao. Kapag tinatanong si Sis. Viring tungkol sa ganitong pangyayari ay sinasabi niyang wala siyang namamalayan sa mga nangyayari. Sinasabi niyang para siyang nananaginip, dinadala siya sa langit at inaatasang gumawa ng Tsang malaking misyon sa daigdig.

Nagsimulang gumanap ang MAHAL NA INGKONG sa pamamagitan ng Kanyang Banal na Luklukan, Santa Maria Virginia sa Old Sacrifice Valley at doo'y nagtayo sila ng isang maliit na kapilya. Maraming napagaling at napagbago ang MAHAL NA INGKONG at dumami ang mga sumasampalataya. Nagsimula ang "pagtatatak" ng MAHAL NA INGKONG. Bawat taong nagsisisi at nagnanais na magpatatak ay tinatatakan ng MAHAL NA INGKONG sa noo ng krus, ng tatak kabanalan sa pamamagitan ng tubig, apoy at espiritu (Mt 3:11). Pinagkakalooban ang bawat isa ng banal na tatak (Eph 1:13, Eph 4:30), mga angelito at angelita sa mga bata, serafines at querubines sa mga kabataang lalaki, hijas de Maria sa mga kabataang babae at mga santo at santa sa mga sumasapit sa edad na dalawampu (20) pataas na tinatawag na mga "Apo" na ang kahulugan ay luklukan ng mga banal. Nagsimula ang kaganapan ng MAHAL NA INGKONG sa araw ng biyernes, sa ganap na ika-anim ng gabi. Ginaganap sa oras na ito ang "ultreya", kasunod nito'y ang Banal na Misa at banal na pag-aaral. Itinuturo ang mga aral ng Mahal na Ingkong, mga mensahe ng Mahal na Birheng Maria at ng mga tungkulin ng lahat ng tinatakan ng MAHAL NA INGKONG.. Sa ikaanim ng umaga, tuwing sabado, ay gumaganap naman ang mga Auxiliaries na binubuo ng mga Querubines, Serafines, Hijas de Maria, Angelito at Angelita. Sa ganap na ala-una ng hapon ay ipinagdiriwang ang Banal na Misa at sa ganap na ikaapat ng hapon ay gumaganap ang MAHAL NA INGKONG. Dumarating din ang Mahal na Inang Birheng Maria at ginagamit din ang Banal na Luklukan lalo't higit sa Kanyang kaarawan at mga kapistahan upang maipahayag ang Kanyang mga mensahe. Ipinapahayag ng MAHAL NA INGKONG at MAHAL NA INANG BIRHENG MARIA ang tunay na daan patungo sa Diyos. Itinuturo ang tunay na kaayusan sa pagsamba sa Diyos. Ang babae ay hindi maaring manamit ng damit panlalaki gayundin naman ang mga lalaki na hindi maaring manamit ng damit pambabae sapagkat sinumang gumagawa nito ay hindi kaaya-aya sa paningin ng Diyos (Deut 22:5). Ang babae namang nananalangin o nagpapahayag ng salita ng Diyos nang walang takip ang ulo ay nagdudulot ng kahihiyan sa nakakasakop sa kanya — siya'y parang babaing ahit ang ulo. Kung ayaw magtalukbong ang isang babae, magpaahit na siya ng buhok (1 Cor 11:5-6).

Ipinahahayag ng Mahal na Ina na nagdurugo ang puso Niya sa nakikita Niyang kasuotan ng kababaihan na hindi kaaya-aya sa paningin ng Diyos katulad ng pagsusuot ng t-shirt, pantalon, "sleeveless, miniskirt" at iba pang kasuotang hindi disente o marangal. Ninanais ng Mahal na Ina lalo't higit sa Santa Misa na magsuot ng tamang kasutoan ang kababaihan at magbelo upang maputol na ang mga nangyayaring kaguluhan at kalamidad sa ating bansa.

Sa ngayon, bagama't sumakabilang buhay na Banal na Luklukan na si Santa Maria Virginia ay patuloy pa ring gumaganap ang Mahla na Ingkong sa katauhan ng Kanyang ginagamit na kasangkapan na si Dr. + Juan Florentine L. Teruel, P.P.

Marami ng nakakaalam ng kaganapan ng MAHAL NA INGKONG. Ito ay lumalaganap na hanggang sa ibang bansa: America, California, Canada, Australia, Hongkong, Japan, United Kingdom, Middle East at iba pa. Doo'y marami nang mga tinatakan ang "MAHAL NA INGKONG" na nagpapalaganap ng 'Block Rosary" at ng Kanyang kaganapan.